سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: نخستین همایش ملی دستاوردهای جدید علمی در توسعه ورزش و تربیت بدنی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

محمدباقر فرقانی اوزرودی – کارشناس ارشد تربیت بدنی
سیدمحمود علیزاده – کارشناس ارشد تربیت بدنی، کارشناس مسئول تربیت بدنی آموزش و پرورش بابل
حمیدرضا فتاحی طبری – دانشجوی کارشناس ارشد تربیت بدنی، آموزگار تربیت بدنی، آموزش و پرورش شار

چکیده:

مقدمه: پژوهش حاضر از نوع توصیفی پیمایشی بوده و به بررسی و مقایسه ی نگرش والدین دانش آموزان -مدارس ابتدایی نسبت به برنامههای جدید درس تربیت بدنی بر اساس جنس و سن آنان می پردازد . روش شناسی جامعه آماری شامل والدین دانشآموزان مدارس ابتدایی شهر بابل در سال تحصیلی ۹۱-۹۰ بوده که تعداد آنها ۱۸۷۵۱ هزار نفر میباشد. به منظور انتخاب نمونه های آماری از روش نمونهگیری تصادفی خوشهای استفاده شده و حجم نمونه طبق جدول مورگان به تعداد ۷۳۵ نفر میباشد. جهت جمعآوری اطلاعات از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شده که روایی و پایایی آن پس از جمعآوری نظرات و دیدگاههای اساتید مختلف کشور و انجام یک مطالعه مقدماتی مورد تأیید قرار گرفتα=۰/۸۷یافتهها: نتایج به دست آمده با استفاده از آمارهای توصیفی و استنباطی موجود در نرم افزار SPSS19 نشان میدهد که نگرش اکثر والدین نسبت به برنامههای جدید درس تربیت بدنی مثبت میباشد۹۶/۲ درصد( و بین نگرش والدین بر اساس متغیرهای جنس و سن آنان تفاوت معنی داری وجود دارد. نگرش مردان مثبتتر از زنان بوده است و به جز در یک مورد نگرش والدین با سن کمتر مثبتتر بوده است. نتایج حاصل از تحقیق مبنی بر نگرش مثبت والدین نسبت به برنامه های جدید درس تربیتبدنی، عقیده و نظر برخی کارشناسان مبنی بر نگرش منفی اولیاء و عدم توجه آنان نسبت به این درس را رد نموده و خلاف آن را اثبات می نماید و لذا علت برگزاری ضعیف و نامناسب درس تربیت بدنی در مدارس را باید به وسیله انجام تحقیقات دیگری بررسی نمود.