سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: ششمین همایش ملی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

محمد کوهنی – دانشجوی کارشناس ارشد ایمنی ، بهداشت و محیط زیست ، دانشگاه تهران
غلامرضا نبی بیدهندی – ریاست دانشکده مهندسی محیط زیست دانشگاه تهران
حسن هویدی – عضو هیئت علمی دانشکده مهندسی محیط زیست دانشگاه تهران

چکیده:

با توجه به محدودیت منابع آب کشور و روند رو به رشد مصرف آب در سال های اخیر ناشی از افزایش جمعیت و توسعه صنعتی، سیاست های جدید منابع آب کشور مبتنی بر افزایش میزان آب های قابل دسترس و جایگزین نمودن منابع جدید آب می باشد. در سال های اخیر و با توجه به اینکه رواناب های شهری دارای حجم زیادی آب شیرین هستند و می توانند به عنوان یک منبع تأمین آب برای مصارف مختلف محسوب شوند، علاقه به مطالعه در زمینه احیا و استفاده از آنها فزونی گرفته است. این پژوهش به معرفی پروژه های برداشت رواناب به منظور استفاده مجدد از آنها، فواید و محدودیت های این پروژه ها می-پردازد تا مدیریت رواناب شهری تنها به پاک کردن صورت مسأله و خروج آن از شهرها محدود نگردد. نتایج حاصل از این پژوهش بیانگر این مطلب است که با توجه به تولید حجم بالای رواناب های شهری از یکسو و بحران کم آبی پیش رو از سوی دیگر، می توان با مدیریت صحیح و استفاده بهینه از امکانات و توانمندی های موجود، سهم چشمگیری از منابع تأمین آب مورد نیاز فعالیت های شهری را از رواناب حاصل از بارندگی ها تأمین کرد. این امر نیازمند برنامه ریزی و مدیریت جامع با در نظر گرفتن ملاحظات زیست محیطی است که در نهایت برای این منظور پیشنهاداتی ارائه گردیده است. برداشت رواناب های شهری به منظور استفاده-ی مجدد از آنها، می تواند جزئی از برنامه های حفاظت آب باشد. پروژه برداشت و استفاده ی مجدد از رواناب-ها، شامل جمع آوری، تصفیه، ذخیره سازی و استفاده ی مجدد از رواناب های شهری است. خصوصیات طرح های مختلف برداشت و استفاده ی مجدد از رواناب ها با یکدیگر متفاوت هستند.به عبارتی گسترش طولی شهرها روی کوهپایه ها و دشت ها که با افزایش سطوح نفوذناپذیر همراه است، باعث ایجاد حجم چشمگیری از رواناب در اراضی شهری می شود. مدیریت این حجم از رواناب تاکنون تنها محدود به خروج آن از محدوده شهری بوده است اما امروزه یکی از مسائل پیش روی مدیران جوامع شهری، بحث بازیابی و استفاده ی مجدد از رواناب است.از آب معمولاَ در طراحی چشم اندازهای مسکونی و تجاری استفاده می گردد. رواناب می تواند در تأمین آب مورد نیاز چشم اندازهای شهری، در مناطقی که این رواناب در دسترس عموم نباشد، به کار گرفته شود. در این صورت برای کاهش خطرات بهداشتی لازم است سطح پاتوژن رواناب ها کاهش یابد و برای جلوگیری از رشد جلبکی، از میزان مواد مغذی کاسته شود.