سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: همایش ملی علوم آب، خاک، گیاه و مکانیزاسیون کشاورزی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

جعفر علی اولاد – کارشناس ارشد مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان ایلام،
ندا محمدی – دانشجوی سابق کارشناسی ارشد علوم خاک دانشگاه تهران
شهلا محمودی – دانشیار گروه علوم خاک دانشگاه تهران
محمدعلی ابراهیمی میمند – دانشآموخته کارشناسی ارشد مرتعداری دانشگاه تربیت مدرس تهران

چکیده:

جنگل آموزشی- پژوهشی خیرودکنار نوشهر با وسعت حدود ۸۰۱۷ هکتار در هفت کیلومتری شرق نوشهر و در استان مازندران قراردارد. در مطالعه اخیر به منظور: ۱-مطالعه تشکیل و تکامل خاک در شرایط رژیم حرارتی و رطوبتی منطقه ۲- مطالعه خصوصیات فیزیکو- شیمیایی و مورفولوژیکی خاکهای جنگل مذکور ۳- مطالعه خصوصیات کانی شناسی خاکهای منطقه ۴-مطالعه خصوصیات میکرومورفولوژیکی ۵- تکمیل و تایید اطلاعات خاکشناسی با انجام مطالعات میکرومورفولوژیکی و مینرالوژیکی و ۶- رده بندی دقیق خاک ها، پس از مطالعات اولیه بر روی نقشه های توپوگرافی و با در نظر گرفتن پوشش نباتی و شرایط آب و هوایی مرطوب و مواد مادری آهکی، از ارتفاع حدود ۳۰ تا ۱۰۰۰ مترازسطح دریا اقدام به حفر تعدادی پروفیل گردید و تعداد شش پروفیل واقع بر واحد های فیزیوگرافی متفاوت جهت مطالعات دقیق تر انتخاب شد. که از پروفیل های مذکور، خصوصیات سه پروفیل گزارش می گردد. پس از مطالعات صحرایی از افق های مختلف نمونه های دست خورده جهت مطالعات فیزیکو- شیمیایی و مینرالوژیکی و نمونه های دست نخورده جهت بررسی های میکرومورفولوژیکی تهیه گردید. نتایج نشان داد که در بین فاکتورهای خاکسازی نقش اقلیم، پستی و بلندی و پوشش گیاهی از سایر فاکتورها بارزتر بود. هوموسی شدن ،آهک زدایی ،حرکت و انباشتگی رس و گلی شدن از فرایندهای مهم درتکامل خاکهای موردمطالعه تشخیص داده شد. مطالعات پراش اشعه ایکس بخش رس خاکهای منطقه نشان داد که کانی های رسی عمده خاک های مورد مطالعه عبارتند از: اسمکتایت، ورمی کولایت، ایلایت،کئولینایت، کلریت و کانیهای مخلوط. نتایج مطالعات میکرومورفولوژیکی نشان داد که در افق های زیرسطحی، افق های تحول یافته آرجیلیک را به وضوح می توان مشاهده نمود. همچنین پوشش های آهن و منگنز در درون بسیاری از حفرات به همراه پوسته های رسی بصورت Juxstaposed یا Superimposed که احتمالا نشان دهنده تجمع بسیار زیاد رس در افق های زیرین برخی از خاکها و نهایتا تغییر رژیم رطوبتی آنها به اکویک می باشد مشاهده گردید. پدوفیچرهای بافتی، بی شکل، کریستالی و فابریک در خاکهای مورد مطالعه قابل شناسایی بود.