سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هفتمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

رحمت اله غلامی – اعضاء هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی کرمانشاه
عیسی ارجی – اعضاء هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی کرمانشاه
ابوالمحسن حاجی امیری – اعضاء هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی کرمانشاه

چکیده:

بمنظورگزینش ژنوتیپ های مقاوم یا متحمل به تنش خشکی از بین ژنوتیپ های بومی برتر استان کرمانشاه ( ۷ ژنوتیپ ) آزمایشی در شرایط گلدان ی به انجام رسید. ۷ ژنوتیپ بومی زیتون به نامهای Bn6 ،Bn3 ،Ps1 ،GW ،Dd1 ،D1 و Ds17 در آزمایش کرت خرد شده در قالب طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی با ۳ تکرار تحت ۴ رژیم آبیاری در گلدان قرار گرفتند . پژوهش حاضر در ایستگاه تحقیقات زیتون دالاهو شهرستان سرپل ذهاب انجام گرفت. این منطقه دارای طول جغرافیائی ۴۵ درجه و ۵۱ دقیقه شرقی و عرض جغرافیائی ۳۴ درجه و ۳۰ دقیقه شمالی است. ارتفاع آن از سطح دریا ۶۳۳ متر می باشد . تیمارهای آبیاری در آزمایش گلدانی شامل دور آبیاری ۲ و ۴ و ۶ و ۸ روزه بودند، بطوریکه دور ۲ روزه آبیاری به عنوان شاهد در نظر گرفته شد. بمنظور تعیین پاسخ ژنوتیپ ها به تنش خشکی صفات رویشی مانند ارتفاع نهال، قطر تنه، تعداد برگ، وزن تر و خشک برگها، شاخه ها و ریشه ثبت گردید و عملیات آماری تجزیه واریانس و مقایسه میانگی نها به روش دانکن انجام گرفت. نتایج نشان داد که ژنوتیپ Bn3 و بیشترین ارتفاع و ژنوتیپ D1 کمترین ارتفاع را دارد و ژنوتیپ Ds17 بیشترین مقدار قطر تنه و ژنوتیپ Dd1 کمترین قطر تنه را دارد. ژنوتیپ Bn3 بیشترین تعداد برگ را دارد گرچه ژنوتیپ های D1 و Dd1 و ژنوتیپ Gw در یک کلاس قرار گرفتند اما از نظر عددی کمترین تعداد برگ مربوط به ژنوتیپ D1 می باشد. بین ژنوتی پها از لحاظ وزن تر و خشک برگ تفاوت معنی داری وجود دارد به طوریکه بیشترین وزن تر و خشک برگ مربوط به ژنوتیپ Bn3 و کمترین وزن تر و خشک برگ مربوط به ژنوتیپ D1 می باشد. بین ژنوتیپ ها از لحاظ وزن تر و خشک شاخه و ریشه تفاوت معنی داری وجود داشت طوریکه کمترین وزن تر و خشک شاخه مربوط به ژنوتیپ Ds17 و کمترین وزن تر و خشک ریشه مربوط به ژنوتیپ Gw می باشد.