سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: هشتمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

عبدالله قوامی – کارشناس بهداشت محیط و عضو انجمن علمی بهداشت محیط ایران
بهزاد شاهمرادی – کارشناس بهداشت محیط و عضو انجمن علمی بهداشت محیط ایران
افشین ملکی – عضو هیئت علمی گروه مهندسی بهداشت محیط دانشگاه علوم پزشکی کردستان و دا
احمدرضا یزدانبخش – عضو هیئت علمی گروه مهندسی بهداشت محیط دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی

چکیده:

حفاظت کیفی از منابع اب زیرزمینی که جهت تامین آب شرب استحصالی از چاه ها نقش دارند امروزه از مسئولیت ها و دغدغه های فکری متولیان تاممین و توزیع آب شرب یعنی سازمانهای آب منطقه ای و شرکت آب و فاضلاب کشور محسوب می شود .ُ به اختصار ناحیه حریم بهداشتی چاه همان ناحیه سطحی یا زیر سطحی اطراف چاه است که در هنگام پمپاژ ، آب چاه راتامین نموده از این ناحیه مواد آلاینده می توانند به طرف چاه حرکت کرده و به داخل چاه ، برسند . حداقل فاصله ایمنی(MSD) به شرط محلی که کهمترین آن شرایط ژئولوژیکی و هیدرولوژیکی منطقه ، چگونگی دفع فاضلاب در جوامع انسانی و تعداد منابع آلودگی موجود در منطقه اطلاق می شود. که به وضعیت سفره های آب زیرزمینی ، لایه های خاک منطقه ، قابلیت نفوذپذیری خاک ، جهت و سرعت جریان آبهای زیرزمینی ، غلظت آلاینده ها و ….. بستگی دارد. بنابراین ارائه حداقل فاصله ایمنی قابل اتخاذ بصورت جهانی برای مناطق مختلف کاری بسیار مشکل می باشد. حریمهای بهداشتی شامل حریم در معرض آلودگی (R1) ، حریم حفاظتی حمایت اجباری (R2) و حریم حمایتی (R3) می باشند . در این راستا محاسبه بهینه و دقیق حریمها با استفاده از مبانی علمی از اهمیت بالای برخوردار است زیرا محاسبه و اعمال حریم کوچکتر خطر آلودگی را بالا بده و حریم بزرگتر اتلاف سرمایه را به دنبال خواهد داشت. با توجه به اهمیت آبها بعنوان یکی از منابع توسعه و استفاده از آن جهت بهره وریهای مختلف و نظر به ویژگی اقلیمی کشور ما که جزو مناطق خشک و نیمه خشک دنیا محسوب می گردد بررسیها و تحقیقات جدی در این زمینه ضروری است.