سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: دومین همایش منطقه ای توسعه پایدار منابع طبیعی در حاشیه جنوب دریای خزر

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

محمدرضا جوادی – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد نور
فاطمه صدیقی – دانشجوی کارشناسی ارشد آبخیزداری دانشگاه آزاد اسلامی واحد نور
مرتضی سقایان – دانش آموخته کارشناسی مرتع و آبخیزداری دانشگاه آزاد اسلامی واحد نور
مهدی کلارستاقی – دانشجوی کارشناسی ارشد آبخیزداری دانشگاه آزاد اسلامی واحد نور

چکیده:

در ارتباط با عمل پایش پدیده خشک‌سالی و ترسالی ، شاخص‌های متنوعی وجود دارد که از آن‌ها در تدوین برنامه‌های مدیریتی مقابله با خشک‌سالی و ترسالی استفاده می‌شود. در این تحقیق داده‌های مربوط به بارش سالانه ۱۹ ایستگاه از استان خوزستان در یک دوره ۳۵ سال (۱۹۷۱ – ۲۰۰۵ ) جهت تحلیل آماری داده‌های بارش بدترین سال‌های خشک و مرطوب مورد استفاده قرار گرفت. در ابتدا دوره مشترک آماری انتخاب شدند و سپس بررسی کیفیت و درستی داده‌ها انجام شد و داده‌های مفقوده بازسازی گردیدند. به منظور تأمین کنی و تفکیک سال‌های مرطوب، نرمال و خشک، از شاخص‌های نمایه معیار بارندگی سالانه (SIAP) -% از نرمال بارندگی (PNPI) – ناهنجاری‌های بارش (RAI) و شاخص‌های بارش دهکهای بارندگی (DPI) استفاده گردید. نتایج نشان داد که: سه نمایه معیار بارندگی سالانه (SIAP) – درصد از نرمال بارندگی (PNPI) – ناهنجاری‌های بارش (RAI) برای تعیین دوره‌های خشک‌سالی و ترسالی هواشناسی ارزیابی شدند. نتایج نشان داد که: نمایه های ناهنجاری‌های بارش و معیار بارندگی سالانه به میزان ۱۱/۹۴ در صد ، مقارن ماه سال وقوع کمین بارندگی، رخداد خشک‌سالی بسیار شدید را در تمام ایستگاه‌ها گزارش نمودند و نمایه در صد از نرمال بارندگی تنها حدود ۸۲/۵۸ در صد از شرایط خشک‌سالی بسیار شدید را که مقارن با سال با وقوع کمینه بارش بود توانستند درست برآورد نماید . قدر می‌توان گفت که از نظر تعیین تصویر خشک‌سالی بسیار شدید هواشناسی ، نمایه های ناهنجاری‌های بارش و غیره بارندگی سالانه، کارآیی بیشتری نسبت به نمایه دیگر دارند.