سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: کنفرانس بین المللی انسان، معماری، عمران و شهر

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

سید مصطفی رضوی – پژوهشگر دکتری شهرسازی و مدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب
علی اصغر ملک افضلی – دکترای شهرسازی و عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب،

چکیده:

کیفیت، یکی از مفاهیم محوری دانش توسعه شهری بوده که از اهمیت نظری و عملی ویژه ای برخوردار است. گذشته از اهمیت نظری، به واسطه بحران کیفیت که در حال حاضر محیط های شهری در ایران با آن مواجهند، مبحث کیفیت از نظر عملی نیز به بحث جدی بدل گردیده است. به عبارتی بحران کیفیت، در شرایط کنونی یکی از چالش های عمده شهرهای ایران و بالطبع یکی از دغدغه های اساسی تصمیم سازان، تصمیم گیران، مجریان و استفاده کنندگان محیط های شهری است. دست اندرکاران شهری می توانند به بهبود کیفیت و شرایط زندگی در شهرها کمک شایانی بنمایند، لذا لازم است مفهوم کیفیت زندگی مشخص شود. در سالهای اخیر معیارهای سنجش موفقیت شهرها در بسیاری از کشورها فقط معیارهای اقتصادی، نظیر تولید ناخالص ملی به عنوان معیار توسعه شناخته شده است و ارزش ها و مفاهیم دیگر نقش چندانی در تعیین خط مشی ها و راهبردها نداشته است. در فضاهای شهری امروزین متاسفانه جوهر کیفیت به شدت دچار افول واقع گردیده است. در این پژوهش پس از بررسی معانی و مفاهیم اولیه و بررسی و مطالعه بیش از ۲۲ منبع پیرامون مقوله کیفیات محیطی به تبیین نظرات متفکران و اندیشمندان پرداخته و در پایان به تبیین ۲۲ شاخص موثر بر ارتقاء کیفیات فضای شهری و نتیجتاً خلق یک فضای عمومی مطلوب در قالب یک چارچوب نظری، پرداخته خواهد شد.