سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش منطقه ای معماری و شهرسازی

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

بیتا رحم جو – کارشناس ارشد معماری ، دانشگاه روزبهان ساری

چکیده:

رشد شتابان شهرنشینی از یک سو، و ارتقاء روزافزون نیازهای جدید زندگی شهری از سوی دیگر به گسیختگی مابین بخش های قدیمی و ااروزی شهرها انجاایده است. بافت محلات قدیمی پیرامون هسته مرکزی شهرها توانسته اند پاسخگوی نیازهای زندگی اعاصر باشند و دائماً اسیر رکود و پسروی را طی می کنند. این مقاله از طریق برشمردن مسائل ومشکلات ای بافت ها، ضمن طرح ضرورت شناخت آنها و گسترش مفهوم )توسعه پایدار( شهری ، بهره گیری موثر و پایدار از ظرفیت های توسعه ای رها شده درون مناطق شهری ) به صورت بافت مرسوم به فرسوده( را توصیه ای کند و در اثنای بررسی نمونه های مشابه و طرح الگویی برای شناسایی ظرفیتهای توسعه ای اوجود در محلات به ارزیابی رابطه الگوهای رفتاری با ظرفیت های قابل استفاده و بارگذاری مجدد آن پردازد. این پژوهش از نوع توصیفی – تحلیلی و با هدف کلی شنانت ظرفیت های توسعه ای موجوددرمحله پاساژبافت قدیمی و تاریتی کوچه میارمیارتبریز می باشد.