سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: نخستین همایش ملی آرمان شهر ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

احمد خادم الحسینی – هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد
زهرا شفیعی – دانشجوی کارشناسی ارشد جغزافیای دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد
مهتاب صفی خانی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد
ناهید السادات میر عنایت – کارشناس گروه جغرافیا دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد

چکیده:

جغرافیا علم انسانی تر کردن انسان ها است. و از مهمترین اهداف آن تلاش جهت برقراری عدالت فضایی برای رسیدن به توسعه ی پایدار می باشد. گردشگری بزرگترین و پررونق ترین صنعت جهان است، انتظار می رود که در قرن بیست و یکم نیز این صنعت پیشتاز بوده و سیر صعودی آن ادامه یابد. گردشگری یک قدرت اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی بزرگ و البته پدیده ای بسیار سیاسی است. امنیت و گردشگری دو مقوله وابسته به یکدیگر در ارتباط تنگاتنگ در مناسبات داخلی و خارجی هستند. امنیت و گردشگری در تعامل دوجانبه هم می توانند تأثیر افزایشی بر هم داشته باشند و هم تأثیر کاهشی. به این معنا که افزایش (یا کاهش) امنیت، باعث رونق (یا رکود) گردشگری خواهد شد و بالعکس، بنابراین گردشگری ارتباط مستقیم با مقوله امنیت است. ایجاد امنیت، تسهیلات و ارائه امکانات رفاهی و خدماتی لازم به گردشگران از جمله وظایف اصلی دولت ها نسبت به جریان گردشگری می باشد. روش تحقیق در این مقاله از روش مطالعات توصیفی- تحلیلی استفاده شده و جامعه آماری مورد نظر گردشگران خارجی مناطق ۳ و ۹ شهر اصفهان می باشند. جهت بررسی وجود یا عدم وجود تفاوت و مقایسه در دو منطقه از آزمون همبستگی من- ویتنی (آزمون U) استفاده شده است. در واقع از این آزمون برای مقایسه میانگین دو یا چند جامعه استفاده می شود. فرضیه این پژوهش: امنیت اجتماعی و فرهنگی برای گردشگران خارجی در مناطق ۳ و ۹ اصفهان متفاوت است. و نتایج حاصل از آزمون نشان دهنده ی تابید فرضیه می باشد و نشان می دهد که امنیت اجتماعی و فرهنگی در منطقه ۳ اصفهان بیشتر از منطقه ۹ می باشد و علت آن وجود مراکز گردشگری بیشتری در منطقه ۳ است.