سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی عمران، معماری، شهرسازی و مدیریت انرژی

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

سید محمد حسین زاده – دانشجوی کارشناسی ارشد معماری دانشگاه علم و صنعت ایران
نوید یوسفی –

چکیده:

کاربرد مفاهیم پایداری و توسع ی پایدار در معماری بحثی به نام معماری پایدار را به وجود اورده است که مهترین سر فصل های ان را عناوینی چون ( معماری اکو – تک) و( معماری و انرژی )(معماری سبز) تشکیل می دهد که در واقع زیر مجموعه ی طراحی پایدار است.شاید بتوان این موضوع را یکی از جریان های مهم معاصر به حساب اورد که عکسالعملی منطقی در برابر مسائل و مشکلات عصر صنعت به شمار می رود. برای مثال،۵۰ درصد از ذخایر سوختی در ساختمان ها مصرف می شود که این به نوبه ی خود منجر به بحران های زیست محیطی شده و خواهد شد بنابراین ضرورت ایجاد و توسعه هر چه بیشتر مقوله ی پایداری در معماری به خوبی قابل مشاهده است. بدیهی است که معماری همساز با اقلیم کلیدی ترین عامل در ایجاد اسایش و ارامش در هر مکان می باشد. این موضوع در مناطقی که اقلیم ان ها در اکثر روز های سال از شرایط اسایش فاصله دارد بیشتر رخ می نمایاند. این مقاله با روش توصیفی- تحلیلی مبتنی بر اصول معماری پایدار با تکیه بر گرداوری اطلاعات به روش میدانی و کتابخانه ای سعی در شناسایی و معرفی الگوهای معماری پایدار در این مجموعه ی ارزشمند برای استفاده از این عناصر در ساخت و ساز های امروزی در جهت نیل به اهداف توسعه ی پایدار در این خطه از کشور دارد.