سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: همایش منطقه ای توریسم و توسعه

تعداد صفحات: ۲۰

نویسنده(ها):

آریوبرزن سلامی – کارشناس ارشدتوسعه وبرنام هریزی اقتصادی– امور پژوهشی دانشگاه آزاد اسل

چکیده:

صنعت توریسم به عنوان صادرات نامریی و با خصوصیات منحصر به فرد خود، ابعاد گوناگونی دارد که با توجه به زمان و مکان، برنامه ریزی خاص و حساسی را طلب می کند و این حساسیت، زمانی فزونی می گیرد که این مقوله را در کشورهای در حال توسعه و با شرایط خاص اقتصادی اجتماعی نظیر ایران جستجو کنیم. بنا به اظهارنظر برخی از کارشناسان صنعت توریسم، امروزه توریسم بین المللی به عنوان امید بخش ترین، پیچیده ترین و جایگزین ترین صنعتی است که جهان سوم با آن روبرو است امروزه مقوله توریسم فراتر از یک صنعت و فعالیت اقتصادی، همواره به عنوان یک پدیده اجتماعی و پویای جهانی دارای پیچیدگیهای خاص خویش است Elliot, 1997:4 پدیده ای که با مکانیسمی در هم تنیده و پنهان در دهه های اخیر، همواره بالاترین رشد را به خود اختصاص داده است و در این میان برخی از کشورها توانسته اند با شناخت صحیح، دقیق و علمی این پدیده، برنامه ریزی مناسب و چارچوبهای مستحکمی برای آن فراهم بیاورند. صنعت توریسم در سالهای اخیر به تنهایی ۶ درصد از کل تجارت جهانی را به خود اختصاص داده و مطابق آمارهایWTO در سال ۱۹۹۵ ۶۰۰ میلیون نفر در جهان سفر توریستی انجام داده اند و این صنعت با رشدی فراتر از ۸ درصد، یک سوم تجارت جهانی در بخش خدمات را شامل می شود Hall and (page,1991:1 از این رو صنعت توریسم در حال حاضر با پویایی خاص خود، می تواند تأثیرات عمده ای را بر تحولات اقتصادی، سیاسی، اجتماعی، زیست محیطی و تکنولوژیک در سطوح مختلف بین المللی، ملی و محلی بر جای نهد. در دهه ۱۹۷۰ صنعت توریسم به عنوان ابزاری برای پیشرفت اقتصادی کشورهای در حال توسعه مطرح می شود تا جایی که دوکات از آن به عنوان گذرنامه توسعه برای این گونه کشورها یاد می کند. بنابراین با اندکی بررسی و پژوهش می توان به شرایط فعلی صنعت توریسم در ایران پی برد؛ وضعیتی که بدون بهره گیری از اصول علمی برنامه ریزی، اجرا و ارزیابی صنعت توریسم در ایران سعی بر آن دارد که صنعت توریسم در ایران را مورد بررسی، پژوهش و در نهایت ارزیابی قرار دهد