سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: همایش تخصصی نمک زدایی آبهای شور، لب شور و تصفیه پساب

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

قربانعلی دزواره – دانشجوی دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست دانشگاه تربیت مدرس
سیدنعیمه لاریمی – دانشجوی دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست دانشگاه تربیت مدرس
بیتا آیتی – دانشجوی دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

انرژی یک جزء ضروری و عامل توسعه اقتصادی اجتماعی و همچنین رشد اقتصادی میباشد. انرژیهای تجدیدپذیر – علاوه بر اینکه تنوع زیادی دارند دوستدار محیط زیست هم بوده و همچنین با توجه به اینکه کاهش ذخایر سوخت- های فسیلی در دراز مدت تهدیدی برای پایداری اقتصاد جهانی محسوب میشود، میتواند امنیت ملی ما را در زمینه اقتصادی فراهم نماید. از سویی دیگر با توجه به موقعیت کشور که در کمربند خشک و نیمهخشک جهانی واقع شده و با بحران آب مواجه است، میتوان در مناطقی که با کمبود آب مواجه هستند از رویکرد شیرینسازی آبهای شور استفاده نمود. استان بوشهر با توجه به قرارگرفتن در منطقه فراخشک گرم از یک طرف و همجواری با خلیج فارس به نوعی بستر مناسبی جهت اجرایی نمودن این رویکرد میباشد. همچنین برای استفاده از این پتانسیل عظیم خدادادی از یکسو باید به سیستمهای آبشیرینکن و قابلیت آنها در شوریزدایی آب دریا و انتخاب بهترین روش از نظر اقتصادی، عملکردی و بهرهبرداری توجه کرده و از سویی دیگر قابلیت تلفیق آنها با منابع انرژی تجدیدپذیر را بررسی نمود. این امر با این حقیقت روشن میشود که مناطقی که با کمبود آب شرب مواجه هستند، دارای مقادیر زیادی از انرژی خورشیدی و بادی میباشند و تکنولوژیهای مربوط به استحصال این انرژیها، هزینههای ساخت و نگهداری کمتری دارند. در این تحقیق سعی شد تا با نگاهی مختصر به سیستمهای آبشیرینکن بر پایه انرژیهای تجدیدپذیر، و نیز وضعیت موجود در استان بوشهر به امکانسنجی استقرار این واحدها جهت تامین بک منبع آب آشامیدنی سالم و پایدار پرداخته شود و بهترین گزینه با توجه به شرایط موجود معرفی گردد.