سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

محمدحسین مودت – عضو هیئت علمی گروه جغرافیا دانشگاه یزد
الیاس مودت – دانشجوی رشته جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه یزد
زهره تقی زاده – کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری

چکیده:

استان یزد به دلیل قرار گرفتن در نوار بیابانی مناطق مجاور حاره ای فلات مرکزی همواره در معرض خشکسالی و کم آبی قرار داشته است که تحقیق حاضر با ماهیت توسعه ای–کاربردی با روشهای مطالعه کتابخانه ای و منابع اطلاعتی سازمان آب و فاضلاب استان یزد و همچنین پژوهش های میدانی نتایج آن حاکی از اینکه طی سال های ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۶ نسبت بهره برداری از منابع آب زیر زمینی به کل حجم آبهای قابل تجدید و استحصال زیر زمینی ۵۲٫۶ درصد می باشد همچنین طی این سال ها نسبت برداشت از منابع آب سطحی به کل حجم آبهای قابل تجدید شونده رقم ۱٫۹ درصد بوده است.در حال حاضر، آب مورد نیاز مشترکین شهری استان از طریق خط انتقال آب زاینده رود و تعداد ۱۷۱حلقه چاه فعال در شبانه روز تامین می شود و تعداد ۲۶۸ هزار انشعاب آب جمعیتی بالغ بر ۷۸۹ هزار نفر را تحت پوشش قرار می دهد با وجود فعالیت های صورت گرفته در زمینه های مختلف بنابه دلایلی در حل موضوع تاثیر چندانی نداشته بنابر این تحقیق حاضر با استفاده از مدل HDI میزان توسعه منابع آب زیر زمینی استان یعنی چاه عمیق، نیمه عمیق، قنات و چشمه پرداخته و در طی سالهای مختلف میزان توسعه یافتگی و یا عدم توسعه را جست و جو کرده و با تعیین مسائل و مشکلات آنها به اولویت برنامه و راهکارهایی در خصوص تقویت وضعت آب استان پرداخته است.