سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: ششمین کنگره ملی مهندسی ماشینهای کشاورزی و مکانیزاسیون

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

عباس شیرالی – عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رامهرمز
مرتضی الماسی – عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران

چکیده:

این مطالعه در سال ۱۳۸۶ جهت شناخت وضع موجود و ارائه راهکارهای توسعه مکانیزاسیون کشاورزی در شهرستان رامهرمز انجام گردید. محدوده مورد مطالعه پنج دهستان (سلطان آباد، رستم آباد، حومه، آزاده و رامشیر)محل استقرار مراکز خدمات جهاد کشاورزی وابسته به مدیریت جهادکشاورزی شهرستان رامهرمز با مجموع ۳۱۵ روستا می باشد؛ در این مطالعه میدانی، جهت جمع آوری داده ها و اطلاعات، نمونه گیری به روش خوشه ای وتصادفی ساده انجام گردید. سطح زیرکشت منطقه مورد مطالعه ۶۴۲۱۰ هکتار بوده که ۵۶۸۵۲ هکتار ( ۸۹ %) آن به کشت گندم و جو آبی و دیم اختصاص یافته بود. از ۹۰۵ دستگاه تراکتور موجود ۹/۲درصد شش سیلندر و مابقی چهارسیلندر۴۶/۵%ازآنها در محدوده عمر اقتصادی قرار دارند، کل تراکتورهای موجود، توان اجرایی کشت نیمه مکانیزه ۴۱۷۷۰ هکتار و کشت مکانیزه ۲۹۷۵۴ هکتار گندم و جو را در زمان مناسب دارا م یباشند علاوه بر این، برای کشت نیمه مکانیزه و مکانیزه گندم و جو به ترتیب به ۳۲۸ و ۸۲۵ دستگاه تراکتور دیگر، بر اساس الگوی موجود نیاز می باشدنتایج نشان می دهد سطح مکانیزاسیون مربوط به توان تراکتوری ۶۵ /. اسب بخار در هکتار بوده که لازم است جهت مکانیزه نمودن کشت گندم و جو این ضریب به ۱/۴۰ارتقا یابد. در بررسی ضریب توان اجرایی ماشی نهای بکار گرفته شده در تولید گندم و جو، اکثر ماشی نهای موجود جهت کشت مکانیزه کافی بوده (و حتی اضافه بر نیاز بوده که بیانگر وجود مازاد ادوات به ازای هر تراکتور در فصل اوج کاری م یباشد) ولی پراکنش این ادوات در دهستانهای مختلف نامناسب و در منطقه کمبود گاوآهن قلمی، عمیق کار پرسی و کمباین وجود دارد