سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی مدیریت بحران، زلزله و آسیب پذیری اماکن و شریانهای حیاتی

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

مرتضی فرامرز – کارشناسی رشته معماری دانشگاه سوره تهران

چکیده:

هدف اصلی این نوشتار شناسایی و تدوین روابط بین برنامه ریزی شهری و مدیریت ریسک زلزله به منظور کاهش آسیب پذیری لرزه ای در شهر است برای دستیابی به این هدف از روش تحلیلی ارزیابی آسیب پذیری لرزه ای بهره گرفته شده و منطقه ۱۰ شهرداری تهران به عنوان نمونه موردی بررسی شده است نوشتار حاضر نشان میدهد که الگوهای مختلف شهری در برابر زلزله واکنشهای متفاوتی از خود نشان میدهند و میزان آسیب پذیری لرزه ای شان متفاوت است همچنین به منظور ارزیابی آسیب پذیری انسانی استفاده صرف از شاخصهای سازه ای کافی نیست و برای دستیابی به نتایج دقیق تر استفاده از شاخصهایی همچون تراکم جمعیت نوع بافت منطقه مورد بررسی وضعیت شبکه معابر و ارتباط آن با فضاهای باز و بسته ضروری می نماید.