سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: چهارمین کنفرانس ملی CNG

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

مرتضی فرامرز – کارشناسی رشته معماری دانشگاه سوره تهران (عضو باشگاه پژوهشگران جوان)

چکیده:

بحران های انرژی پیش آمده و سخت گیرانه تر شدن قوانین زیست محیطی جهانی سبب شده است که روش های مختلف از جمله استفاده از سوخت های جایگزین در بخش حمل و نقل مدنظر قرار گیرد . در این تحقیق وضعیت ایران و دیگر کشورها در استفاده از سوخت های جایگزین از جمله گاز طبیعیبررسی شده است. در ایران در ارتباط با استفاده از سوخت های جایگزین در کشور (CNG) فشردهاقداماتی انجام شده که مهم ترین آن ها استفاده از گاز مایع در بخش حمل و نقل از سال ۱۳۷۳ بود . سهم این فرآورده در بخش حمل و نقل کشور در سال ۱۳۸۲ به حداکثر رسید، ولی به دنبال اتخاذ سیاست استفاده از گاز طبیعی فشرده در سال ۱۳۷۹ ، استفاده از گاز مایع در بخش حمل و نقل متوقف شد. بررسی عملکرد سیاست گاز سوز کردن خودروها در کشور نشان می دهد تا پایان سال ۱۳۸۷ تعداد ۱٫۳۹۱٫۸۲۵ خودرو در کشور به دوگانه سوز تبدیل شدند. همچنین طبق مصوبات اخیر دولت مقرر شده است با رعایت سایر قوانین و مقررات، خودروهای دیزلی سواری نیز وارد ناوگان سبک حمل و نقل کشور شود . در مورد خودروهای هیبریدی نیز پروژه هایی در شرکت های خودروسازی کشور و دیگر مراکز مطالعاتی در دست انجام است . مطالعه سهم انواع قوای محرکه در سایر کشورها نشان می دهد که معمولاًسوخت های جایگزین سهمی حدود ۲۰ تا ۳۰ درصد از سبد سوخت مصرفی بخش حمل و نقل را به خود اختصاص می دهند. سهم سوخت گاز طبیعی فشرده در بازار خودرو جهان با سهم اندک رو به رشد است.البته این سهم در کشورهای مختلف متفاوت است. نتایج این تحقیق نشان می دهد مهم ترین ملا ک های اتخاذ استراتژی درباره سهم انواع قوای محرکه در دنیا و پیش بینی روند آنها ظرفیت ها، مزیت ها ، قوانین زیست محیطی، قیمت نفت خام و معیارهای انتخاب مشتریان هر کشور بوده است