سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: کنفرانس ملی مهندسی عمران و محیط زیست

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

بهنام رادپور – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران مدیریت ساخت دانشگاه غیرانتفاعی البرزقزوین
سمیه دایی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران مدیریت ساخت دانشگاه غیرانتفاعی البرزقزوین
ناصر شمس کیا – استادیار دانشکده مهندسی عمران و نقشه برداری دانشگاه آزاداسلامی واحدقزوین
محمدعلی نکویی – استادیار دانشگاه صنعتی مالک اشترتهران

چکیده:

اجرای اقدامات توسعهای بهویژه در فعالیتهای عمرانی عمدتاً بر اساس رویکردی اقتصادی یا اجتماعی و بدون در نظر گرفتن تأثیرات زیستمحیطی این اقدامات بوده که این امر موجب بههم خوردن توازن زندگی بشر و رقم خوردن آیندهای خطرناک برای او شده است. آگاهی انسان امروز به اینکه تکنولوژی باعث بر هم خوردن چرخه عملکرد طبیعت شده است، باعث بروز ایدههایی نظیر توسعه پایدار و در نظر گرفتن مؤلفههای آن در تکنولوژیهای جدید شده است. هدف تحقیق حاضر، انتخاب مناسبترین روش از بین روشهای شناخته شده برای بهسازی و اصلاح خاک در قالب فاکتورهای سهگانه توسعه پایدار (اجتماع، اقتصاد و محیطزیست) میباشد. روش تحقیق در این پژوهش روش توصیفی-تحلیلی است. دادهها با ابزار پرسشنامه گردآوری شد، و جهت تحلیل و تعیین گزینه مطلوب، روش تحلیل سلسله مراتبی،(AHP) مورد استفاده قرار گرفت. نتایج حاصله نشان میدهد از میان روشهای موجود برای بهسازی خاک، روشهای مربوط به تثبیت خاک، بهینهترین بوده و بیشترین مطابقت را با اصول توسعه پایدار دارا میباشند. تمامی پیمانکاران و کسانی که بهنحوی با امر ساختوساز در ارتباط هستند، میتوانند با در نظر گرفتن نتایج این تحقیق نسبت به انتخاب روشهای مناسب برای بالا بردن تراکم خاک و بهبود باربری خاک زیر پی براساس شاخصهای توسعه پایدار اقدام نمایند و باعث کاهش روزافزون آسیبهای وارده به محیطزیست برای نسل امروز و آیندگان شوند