سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: اولین کنفرانس پدافند غیرعامل و سازه های مقاوم

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

محمدعلی هادیانفرد – استادیار دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست دانشگاه صنعتی شیراز
مصطفی واثق – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی زلزله
سیدمحمدصادق طباطبایی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی زلزله

چکیده:

در مباحث سازه ای پدافند غیرعامل مهمترین مساله ای که مطرح می گردد بحث خرابی پیشرونده است که با خرابی موضعی یک یا چند عضو سازه ای آغاز می شود و به سطح قابل توجهی از سازه که متناسب با خرابی اولیه نمی باشد گسترش پیدا می کند با توجه به تازگی این بحث و روشهای طراحی برا یآن مقایسه آیین نامه ها و بررسی روشهای آنها دراین مقاله صورت گرفته است که ابتدا روشهای کلی مشترک در آیین نامه ها مقایسه و ارزیابی و معایب آنها ذکر می گردد و سپس آیین نامه های مختلف بطورم جزا و به اختصار بررسی می گردند از جمله آیین نامه هایی که به بحث خرابی پیشرونده پرداخته اند GSA ، DoD ، ASCE ، ACI می باشند و پی ش نویس مبحث ۲۱ مقررات ملی ساختمان ایران که به DoD,GSA نزدیکتر است از مهمترین ایرادهای روشهای طراحی در آیین نامه ها این است که رخداد بارگذاری مشخصی را در نظر نمی گیرند بنابراین سطح ایمنی ایجاد شده نامشخص است.