سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین کنفرانس سراسری آبخیزداری و مدیریت منابع آب و خاک کشور

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

سیدمصطفی طباطبایی امیری – کارشناس ارشد آبیاری و زهکشی و مدرس دانشگاه پیام نور و علمی کاربردی قم
سیدمصطفی منزوی – معاون برنامه ریزی و امور اقتصادی سازمان جهاد کشاورزی استان قم
علی شاه مرادی – کارشناس مسئول صنایع کشاورزی جهاد کشاورزی

چکیده:

علاوه بر آلودگی های ناشی از فعالیتهای بشری، منابع عظیمی از آبهای جهان مشکلاتی طبیعی دارند که کاربرد آنها را برای مصارف اصلی مانند کشاورزی، شرب و صنعت محدود یا ناممکن می سازد. مشکل اساسی این آبها زیاد بودن غلظتنمک های گوناگون در آنهاست. جدا از منابع آبهای آزاد دریاها و اقیانوسها که تقریباً ۰۷ % سطح کره زمین را میپوشانند، منابع بسیار فراوان آبهای سطحی و زیر زمینی در نقاط مختلف خشکی های جهان و منجمله ایران وجود دارد که مشکل بالابودن غلظت نمک را دارند. بسیاری از اینگونه آبها یا استفاده نشده اند ویا شیوه استفاده از آنها به گونه ای بوده است که بعضاً نتایج ناخوشایندی از نظر شور شدن خاک یا کاهش شدید محصول داشته اند. این نتایج نامطلوب مبنایی برای عدم مصرف و بی توجهی به استعداد شماری از این منابع آب در جهت کارهای تولیدی به خصوص در بخش کشاورزی بوده است.خوشبختانه، نمونه های موفق و رضایتبخش هم از کاربرد آبهای شور و لب شور دربسیاری از کشورها و منجمله ایران وجود داشته است. مثلاً، یادآوری می شود که در بعضی مناطق کشور مانند قم، کرمان و یزد بیشتر منابع آب دارای غلظتهای نسبتاًبالایی از نمک هستند و با این حال کشاورزی در آنجا رونق دارد. در این مقاله کوشش شده تا استانداردها و محدودیت هایاستفاده از آبهای شور و لب شور مطرح شود.