مقدمه

امروزه شایسته سالاری به عنوان رمز پیروزی حرکت های اصلاحی و توسعهای در استمرار نظامهای سیاسی و اداری مطـرح مـی باشد و دولتها خود را بی نیاز از توجه به مفاهیم و آموزههای آن نمی دانند. شایسته سالاری به منزله موضوعی بـدیع و مجموعـه ای پیچیده از ساز و کارهایی است که می بایست طی فرایندی بلند مدت، علمی و سنجیده در ادارات و سازمانها استقرار یابـد. و لازمه آن فراهم آوردن زیر بناهای مربوطه از نظر ساختاری، نگرشی، قانونی و سازمانی است. اسـتقرار شایسـته سـالاری در یـک سازمان با شایسته خواهی شروع، با شایسته گزینی و شایسته پروری تکامل و با شایسته داری تداوم مـی یابـد. در واقـع اجـرای شایسته سالاری به کوششی دراز مدت، پیگیر و مستمر برای دگرگونی اجتماعی و فرهنگی نیاز دارد. بـرای دگرگـونی هـم مـی بایست زمینه های مختلف به طور همزمان به کار گرفته شـوند (هیتـر۱ ، ۲۰۰۸، ص.(۳ شایسـته سـالاری یـا شایسـته محـوری اگرچه مفهومی رایج و تاحدودی شناخته شده در ادبیات مدیریتی جامعه ماست،

ولی اهمیت و حساسیت موضوع بویژه درجهـان فشرده و رقابتی امروز ایجاب می کند که این مفهوم بار دیگر از ابعاد گوناگون مورد تحلیل و نقد و ارزیـابی قـرار گیـرد. در حـال حاضر، صحت و حسن جریان خدمات امور عمومی، برای یک دولت مترقی، از جمله ضـروریات مسـلم بشـمار مـی رود. بـه ایـن منظور، استقرار یک سیستم استخدامی کارآمد و موثر از عوامل اساسی است. هدفهای عمده چنین سیستمی تنها این نیست که افرادی را که دارای عالیترین استعدادها و خصوصیات مطلوب برای انجام امور عمومی می باشند،

شناسایی، جذب و به اسـتخدام خود درآورد، بلکه با بکارگیری مکانیسم و روش های علمی و قانونمند، از طریق اعمال نظام های آموزشی مستمر و اثـربخش و ارائه پاداش های موثر و ایجاد انگیزه و سایر تمهیدات مربوط به نگهـداری نیـروی انسـانی، بـر میـزان بـازدهی و ثمربخشـی آن بیافزاید تا بدینسان بهترین خدمات در کوتاهترین زمان ممکن و صرف هزینه اندک به افراد جامعه ارائه شـود. بنـابراین هـدف و رسالت چنین سیستمی، ایجاد بسترهای مناسب برای استقرار نظامی است که کلیـه عملیـات مربـوط بـه بـه انتخـاب، انتصـاب، ترفیع، طبقه بندی مشاغل، برنامه های آموزشی، ارزشیابی، مسائل انگیزشی و رفاهی، طرحهای حقوق و دستمزد و سایر مسـائل اداری و استخدامی آن، بر اساس اصول و معیارهای لیاقت و شایستگی استوار گردد. در واقع اجرای شایسته سالاری به کوششـی دراز مدت، پیگیر و مستمر برای دگرگونی اجتماعی و فرهنگی نیاز دارد. حال پرسش اساسی و محوری، این است کـه کشـور مـا تا چه حد با شرایط و ویژگی های حضور در این قرن آشنا و همساز اسـت و چـه تمهیـدات و راهکارهـایی را بـرای همگـامی بـا تحولات و پیشرفتهای اخیر، اندیشیده است. آیا قوانین و مقررات استخدامی موجود، جوابگوی نیازهـا و خواسـت هـای یـا نظـام اداری کارآمد، پویا و شایسته سالار می باشد؟