سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پانزدهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

حاجی کریمی – دانشیار دانشکده کشاورزی دانشگاه ایلام
صغری پریزاد – کارشناس ارشد محیط زیست، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات

چکیده:

کیفیت آب زیر زمینی نتیجه کلیه فرایندها و واکنش هایی است که از زمان تشکیل و تراکم آب در اتمسفرتا زمانی که توسط قنات یا چشمه از زیر زمین خارج می شود، بر روی آن عمل کرده است. تعیین مشخصات کیفی آب زیرزمینی، یعنی ویژگی های شیمیایی، فیزیکی و بیولوژیکی آن نشان خواهد داد که تا چه حد برای مصرف مورد نظر مناسب است. در این مطالعه با استفاده از نتایج حاصل از آنالیز نمونه های آب منابع و تعیین کیفیت شیمیایی آنها، تأثیر سازندهای زمین شناسی در تنزیل و یا تغییر کیفیت آب زیرزمینی دشت ایوان دراستان ایلام و نوع استفاده های ممکن از آب مشخص و سپس بر اساس کیفیت آب جهت مصارف شرب،کشاورزی و صنعت پهنه بندی کیفی انجام شده است. نتایج نشان می دهد که جهت جریان آب های زیرزمینی دشت از شرق به غرب است. میزان EC و یونها نیز در همین راستا بدلیل تماس با سازند گچساران در سننگ کف، افزایش یافته است. کیفیت آب دشت برای مصارف شرب در محدوده خوب تا قابل قبول قرار دارد. پهنه بندی انجام شده برای قابلیت آب های زیر زمینی دشت برای مصارف کشاورزی دو ناحیه مشخص را شامل می شود. تیپ ۱ C2S چاه های شماره (W2,W3,W4,W5,W6,W8,W9,W10,W12,W13,W14,W15,W16,W18,W19 نماینده آب کمی شور و مناسب برای کشاورزی است. این چاه ها در نواحی شرقی و حاشیه های شمالی و جنوبی دشت در رسوبات آبرفتی قرار دارند و میزان EC آنها کمتر از ۷۵۰ میکرومو بر سانتی متر است. تیپ C3S1 چاه های شماره ) W1,W7,W11,W17 نماینده آّب شور و قابل استفاده برای کشاورزی است. این چاه ها از مقادیر EC بالایی (بین ۷۷۰ تا ۹۷۰ ) برخوردارند و درحاشیه غربی دشت که سازند مخرب گچساران گسترش بیشتری دارد قراردارند. بر اساس آنالیزهای صورت گرفته تمام نمونه های آب زیر زمینی دشت ایوان برای مصارف صنعتی خورنده هستند.