سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی مهندسی و مدیریت ساخت

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

روزبه قادری – دانشکده مهندسی و محیط زیست دانشگاه صنعتی امیرکبیر

چکیده:

بر اساس امار و شواهد موجود در دنیا صنعت ساخت و ساز دارای یکی از پرحادثه ترین محیط های کاری می باشد و از ان جاییک یک حادثه ساختمانی میتواند از نظر مادی و معنوی خساراتی به فرد و اجتماع وارد کند، این نتیجه عاید می گردد که جلوگیری از این حوادث ، قسمتی از منابع مالی و انسانی جامعه را که از عوامل تولید اقتصادی هستند حفظ می نماید. به اختصار میتوان عامل ایجاد ادثه در ساختمان سازی (ساخت و ساز) را عدم وجود ایمنی بیان کرد. حوادث صنعت ساخت و ساز، گاه باعث به وجود امدن اختلاف و طرح دعاوی قانونی بزرگ می شود ،اما گروهی که کمتر با این مسائل درگیر می شوند، طراحان می باشند. ان ها به دلایل مختلف خود را مسئول ایجاد و حفظ ایمنی نمی دانند. شاید فرهنگ ساخت و ساز و فقدان سیستم اموزشی طراحی ایمن و کسب مهارت لازم ، باعث به وجود امدن این شبهه شده است که تنها سازندگان مسئول حفظ ایمنی کارگاهها هستند . از سه دهه گذشته پس از این که اثبات شد تصمیم گیری در فاز های اولیه پروژه می تواند روی ایمنی تاثیرگذار باشد تلاشهایی برای گسترش ایده طراحی ایمن اغاز شده است. در این مقاله سعی بر ان شده است که قسمت اعظمی از ایمنی را از حین اجرا به طراحی مربوط کرده و با ذکر نمونه هایی مطالعاتی و مطالعه موردی در ایران، طراحان را به عنوان عاملانی معرفی کند که توانایی کاهش حادثه ساختمانی را دارند. در این راستا برای دستیابی به یک ساخت و ساز ایمن ، بر نقش غیر قابل انکار مشاوران در طراحی ایمن تاکید می شود. به عبارتی با دخالت فاکتوری به نام ایمنی در طراحی معماری، سازه و حتی تاسیسات می توان از وقوع حوادث بسیاری در حین اجرا و بهره برداری پیشگیری کرد. تحقیقات انجام شده بیانگر نقش کلیدی طراحان در ایمنی ساخت و ساز می باشد که این میزان بسته به شرایط کارگاهی و رعایت ایمنی حین اجرا، متفاوت است. بنا به بررسی انجام شده در ایران ۳۳ درصد حوادث ساختمانی به طراحی مربوط است.