سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: کنفرانس بین المللی انسان، معماری، عمران و شهر

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

مهدی ظهرابی – کارشناسی ارشددانشگاه کاشان،اصفهان،گروه مهندسی عمران
فرشاد عامری – دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)،باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان،اصفهان،ایران
امیر ظهرابی – دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)،باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان،اصفهان،ایران
محمد کرمی – دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)، گروه مهندسی عمران

چکیده:

پیشرفت صنعت وگرایش کشورها به صنعتی شدن علاوه بر تاثیری که در رشد اقتصادی آنها داشته، مشکلاتی همچون افزایش ضایعات به جا مانده ناشی از تولیدات صنعتی را به ارمغان آورده است که عدم توجه به این امر اثرات تخریبی شدیدی بر محیط زیست داشته است .نمونه ای از این مشکلات، ضایعات به جا مانده از محصولات شیشهای می باشد.شیشه در انواع مختلفی تولید می شود ونیاز به استفاده دوباره و بازیافت آنها به منظور جلوگیری از مشکلات زیست محیطی که ناشی از ذوب آنها و یا دفن ایجاد می شود احساس می شود. بزرگترین هدف قوانین زیست محیطی تا حد امکان کم کردن ضایعات شیشه و بردن آنها به محلهای دفن و تجزیه شیمیایی آنها به طور اقتصادی است. از طرف دیگر فضای قابل توجهی برای دفن آنها مورد نیاز است که این فضا میتواند برای مصارف دیگری به کار رود.در این مقاله عمده مطالعات بر روی تاثیر مقادیر مختلف شیشه در مقاومت بتن متمرکز می باشد به همین منظور بررسی های آزمایشگاهی در ۶مرحله انجام پذیرفت و خرده های شیشه با نسبتهای جایگزینی (۵۰,۲۰,۱۵,۱۰,۵,۰) درصد با قسمتی از دانه های لیکا همچنین با استفاده از سیمان تیپ ۱،ماسه،فوق روان کننده ،آب و در ضمن برای جبران اثر کاهش مقاومت ناشی از به کار بردن سبکدانه ها از پوزولان متاکائولین با درصد یکسان در تمامی طرحها استفاده شد.نمونه های ساخته شده در سنین ۷و ۲۸ روزه تحت آزمایش قرار گرفتند که نتایج حاصله نشان داد بیشترین افزایش مقاومت مربوط به ۵% شیشه بوده است.