سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

احمد اصل هاشمی – اعضای هیئت علمی گروه مهندسی بهداشت محیط دانشگاه علوم پزشکی تبریز
حسن تقی پور – اعضای هیئت علمی گروه مهندسی بهداشت محیط دانشگاه علوم پزشکی تبریز
رضیه ازک – کارشناس بهداشت محیط

چکیده:

مقدمه: در کشورهای در حال توسعه، یکی از مهمترین مشکلات بهداشتی عدم دسترسی به آب آشامیدنی سالم می باشد بنابر این تامین اب سالم یکی از استراتزی های اصلی جامعه می باشد. روش کار: جامعه مورد مطالعه در این تحقیق کلرزنی و کلرسنجی روستاهای تحت پوشش مرکز بهداشتی درمانی کارخانه قند می باشد در این مطالعه پس از بررسی و مطالعه کتابخانه ای ،کیفیت آب از طریق نمونه برداری میکروبی و انجام آزمایشات مربوط در آزمایشگاه مرکز بهداشت پیرانشهر و همچنین تست های کلرسنجی به وسیله کیت کاریزآب مدل ۴۴۴۴ دی پی دی انجام گرفت. نتایج: تعداد۳۰ روستا مورد مطالعه قرارگرفت. که نمونه کلرسنجی کلی گرفته شده طی سال۱۳۸۸ از این روستاها ۳۹۸۰ عدد بود که از این تعداد۲۰۵۰ عدد مطلوب که معادل ۵/۵۱ درصد نمونه های اخذ شده بود از ۳۰ روستای مورد مطالعه ۱۴ روستا (۶۶/۴۶ درصد) دارای سیستم لوله کشی بود و از کل روستاها ۱۵ روستا (۵۰ درصد) تحت پوشش کلرزنی بودند.۱۳ روستا (۳۳/۴۳ درصد) به صورت دستی کلرزنی می شدند و ۵۰ درصد روستاهای تحت پوشش مرکز از کلرمادر استفاده می کردند و تنها ۶۶/۶ درصد مجهز به کلریناتور بودند. و سایر گزینه نیز به تکمیل در اصل مقاله آمده است.بحث و نتیجه گیری: اکثریت روستاهای تحت پوشش این مرکز به صورت دستی کلرزنی و تنها در چند مورد مجهز به کلریناتور بوده و عدم آگاهی مجریان در خصوص نحوه صحیح کلرزنی ، احتمال آلودگی آب را صد چندان می نماید.لذا کنترل دقیق کلر در منابع آبی و آموزش نحوه صحیح کلرزنی و کلرسنجی را می طلبد.بدیهی است که اقدامات اساسی وبا مدیریت صحیح جهت کاهش درصد باقیمانده کلر نامطلوب صورت گیرد.