سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: هشتمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

ناصر مهردادی – عضو هیئت علمی دانشگاه تهران
عقیل صباغی – کارشناس ارشد اداره کل حفاظت محیط زیست مازندران
حافظ غفاری – کارشناس ارشد مهندسی عمران ، مهندس محیط زیست

چکیده:

آبهای ساحلی دریای خزر در مازندران هر ساله بخصوص در ماه های گرم سال تفرجگاه میلیون ها گردشگر داخلی و بازدیدکنندگان بومی می باشد . یکی از مطلوبترین فعالیت های تفرجگاهی در ماه های مذکور ، شنا می باشد . ار آنجاییکه در هنگام شنا ، بدن انسان از طریق تماس مستقیم پوستی ، تنفس بخارات و ذرات ریز آب و نیز بلعیدن آب دریا در معرض آن قرار می گیرد . لذا در صورت آلودگی آب دریا به عوامل بیماریزا ،امکان انتقال این عوامل به انسان وجود دارد که این مساله به بروز بیماریهای مربوطه خواهد انجامید . بمنظور تعیین کیفیت شناگاه های استان مازندران از نظر الودگی میکروبی ، یک طرح پژوهشی بر شناگاه های مهم و پر تردد استان یعنی شناگاه های زاغمرز ، خزر آباد ، بابلسر و نور انجام شد. نتایج این تحقیق نشان داد ، شناگاه های بررسی شده در ماه مرداد دارای حداکثر آلودگی را نشان داد. اما بطور کلی ، در مقایسه با استانداردهای جهانی نظیر استاندارد EPA که حداکثر مجار آلودگی شناگاه ها را ( ۴۰۰/۱۰۰ml ) اعلام کرده است، کلیه شناگاه های استان در وضعیت مناسب و بی خطر از نظر آلودگی میکروبی قرار دارد.