سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: سومین کنفرانس ملی مدیریت و مهندسی سیلاب با رویکرد سیلاب های شهری

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

بهزاد عزیزپناه – کارشناس ارشد سازه های هیدرولیکی، دفتر مهندسی رودخانه، شرکت آب منطقه ای آذرباییجان شرقی
علی آخوندزاده – کارشناس ارشد سازه های هیدرولیکی،دفتر مهندسی رودخانه، شرکت آب منطقه ای آذرباییجان شرقی
اعظم غزنوی – کارشناس ارشد سازه های هیدرولیکی، دفتر فنی، شرکت آب منطقه ای آذرباییجان شرقی

چکیده:

رویارویی با بحران ها یکی از موضوعاتی است که بیشتر شهرها و روستاها با آن روبرو هستند. در این راستا، سیلاب خطری است که مردم بسیاری از کشورها با آن مواجه بوده و در کل سیطره جهان بعنوان یکی از شدیدترین بلاها در میان ۱۵ نوع از بلایای طبیعی شناخته شده است. فشار جمعیت و فقدان زمینهای کشاورزی باعث حرکت جمعیت انسانی بسوی دشتهای سیلابی گردید که این عامل باعث تشدید سیلابها و اثرات مخرب آنها گردیده است. اما امروزه با توجه به اثرات مخرب سیلابها بر جوامع بشری، در حالی روشهای ساختاری حفاظت در مقابل سیلاب، مانند سیل بندها و دیگر روشهای مدیریت و کنترل سیلاب می توانند مؤثر باشند، که ظرفیت طراحی این سازه ها زیاد باشد. اما وقتی که این سازهها دچار گسیختگی و شکستگی می شوند، همواره یک ریسک باقیمانده وجود دارد. در بسیاری از موارد، این چنین سازههایی ممکن است به دلایل محیطی، نامناسب باشند یا اجرایشان غیر ممکن باشد و در نتیجه روشهای غیر سازهای مورد نیاز باشد. هشدار سیلاب برای مدیریت ریسک باقیمانده ضروری است و به عنوان یکی از مؤثرترین روشهای غیر سازه ای مدیریت سیلاب می باشد.