سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی پژوهشهای کاربردی منابع آب ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

پرویز عبدی نژاد – دانشجوی دکترای دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران و عضوهیا

چکیده:

سفره های آبرفتی مهمترین سفره های آب زیرزمینی در حال بهره برداری استان زنجان می باشند که به صورت آبخوانهای وسیع و پیوسته و یا آبخوانهای موضعی و ناپیوسته دیده می شوند. آبخوانهای آبرفتی شامل آبخوانهای دشت زنجان، دشت سجاس، دشت بزینه رود، دشت ابهر و دشت قیدار می باشد. آبخواهای موضعی استان شامل آبخوان دشتهای طارم- خلخال، ماهنشان – انگوران و مناطق غیر دشتی می باشند بر اساس بیلان آبی سال۸۷-۸۶در حدود ۵۰ درصد از آب مورد نیاز استان بطور متوسط از منابع آب زیرزمینی تامین می شود. بر اساس اندازه گیریهای صورت گرفته میزان افت برای دشت زنجانَ ۴/۳۴متر، دشت سجاس۴/۹۰متر، دشتگل تپه – زرین آباد۲/۹۳متر، دشت ابهر۱۰/۸متر و دشت قیدار۳/۲ متر می باشد. این در واقع نشاندهنده منفی بودن تغییرات سطح آب زیرزمینی در تمام دشتهاست. با توجه به مساحت و ضریب ذخیره آبخوان هریک از دشتها به ترتیب ۲۰۸٫۳۲ و ۸۸٫۲ ، ۷۹٫۱۱ ، ۴۸۱ ، ۹۶٫۲۵ میلیون مترمکعب در این دشتها دچار کسر مخزن می باشند . بر این اساس لزوم بهره برداری مناسب از منابع آب موجود در سطح استان و ذخیره سازی آن در شرایط اقتصادی و اجتماعی مناسب برای استفاده در مواقع مورد نیاز یکی از اولویتهای اصلی و اساس توسعه پایدار بهره برداری از منابع آب و به تبع آن فعالیتهای مرتبط با آن چون فعالیتهای کشاورزی و غیره می باشد