سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: دومین همایش ملی مقابله با بیابان زایی و توسعه پایدار تالاب های کویری ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

سیدمحمود حسینی – کارشناسی ارشد بیابان زدایی
ایرج امیری – کارشناسی ارشد بیابان زدایی

چکیده:

تخریب اراضی درمناطق خشک و نیمه خشک دراثر فعالیت های انسانی و شرایط اقلیمی را بیابان زایی گویند این پدیده امروزه به صورت یک معضل جدی دامنگیر جوامع بشری شده و سالانه خسارات جبران ناپذیری را ازجنبه هیا مختلف به بخشهای اقتصادی و اجتماعی وارد می کند برای ارزیابی و تهیه نقشه وضعیت بیابان زایی مدلهای مختلفی دردنیا ارایه شده که هرکدام دارای نواقص و فاکتورهای محدود به مناطق خاص می باشد دراین تحقیق از روش ESAs که از جدیدترین روشها بود وتوسط کمیسیون اروپا درسال ۱۹۹۹ ارایهشده برای ارزیابی وضعیت بیابان زایی منطقه نیاتک سیستان استفاده شدبدین منظور ابتدا نقشه واحدهای کاری یا رخساره های همگن بیابانی به عنوان نقشه پایه جهت امتیاز دهی به شاخصهای مورد نظر تهیه گردید برای تهیه نقشه واحدکاری از نقشه های ژئومرفولوژی توپوگرافی زمین شناسی تصاویر ماهواره ای بازدیده های صحرایی و عکسهای هوایی بهره گرفته شد سپس با توجه به واحدهای کاری موجود درمنطقه و انجام بازدیدهای صحرایی امتیازدهی به شاخصهای مربوط به ۴پارامتر اصلی موجود درمدل براساس جداول مبنا صورت گرفت.