سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: ششمین کنگره ملی مهندسی ماشینهای کشاورزی و مکانیزاسیون

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

مسعود مشهوری آذر – کارشناسی ارشد مکانیزاسیون کشاورزی
اسداله اکرم – استادیار دانشگاه تهران
علی رجبی پور – دانشیار دانشگاه تهران

چکیده:

شناخت وضعیت کمی و کیفی کاربری زمین زراعی و ماشین های کشاورزی ، به منظور افزایش سطح مدیریت بر روابط متقابل مابین آنها در مناطق مختلف هدف این پژوهش بود. بدین منظور شهرستان مراغه با سه بخش مرکزی سهند و آغجهکهل مجموعا به مساحت تقریبی ۹۹۶۱۹ هکتار، که ۶۱۱۳۹ هکتار از آن را زمین های زراعی تشکیل می دهد، مورد مطالعه قرار گرفت. مطالعات نشان داد متوسط جمع اراضی آبی و دیم هر بهره بردار تقریبا در حدود ۸/۵هکتار می باشد در عین حال مهمترین عامل تاثیر گذار بر نوع تکنولوژی قابل استفاده زارعین منطقه پراکندگی قطعات زراعی است . سطح مکانیزاسیون منطقه۱/۸۴hp.ha-1 برآورد گردید این در حالی است که در حدود ۸۵ ٪ از تراکتورهای منطقه، عمر بیش از ۱۵ سال دارند. کوچک بودن و پراکندگی قطعات زراعی، مدیریت نامناسب توزیع ماشین های کشاورزی، خدمات نامناسب پس از فروش و ضعف آموزش به کارگیری صحیح ماشین در منطقه باعث شده است تا سطح مکانیزاسیون فعلی منطقه کارآیی مطلوب نداشته باشد