سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: هفتمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

رخش خورشید – عضو هیئت علمی دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، گروه بهداشت
دهدار – عضو هیئت علمی دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، گروه بهداشت
سهرابی – عضو هیئت علمی دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، گروه بهداشت
ادریس بذرافشان – عضو هیئت علمی دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، گروه بهداشت

چکیده:

سل یک بیماری مزمن میکروبی است که هنوز د درجات بالای مسائل بهداشتی حتی در کشورهای پیشرفته قرار دارد. علاوه بر باسیل سل عوامل متعددی در پیدای و گسترش بیماری نقش دارند که از جمله آنها فقر، تراکم جمعیت، شغل سوءتغذیه، خستگی و وضعیت بهداشت مسکن (وضعیت نور و تهویه، آب و فاضلاب، زباله، سرویسهای بهداشتی و …) را می توان نام برد وضعیت مسکن در ابتلا شخص به بیماریها مؤثر است خانه تاریک، مرطوب و غیر بهداشتی زمینه را برای ابتلا ساکنین آن به بیماری سل آماده می ساد. نظر به نقش مسکن در برقراری شرایط برای انتقال بیماری سل این مطالعه به منظور بررسی وضعیت بهداشت مسکن مسلولین شهر زاهدان طراحی واجرا شد و راهکارهای مناسب به دست اندرکاران جهت بهبود مسکن آنان توصیه گردید. اهداف: تعیین توزیع فراوانی نوع ساختمان، تراکم نفر در اتاق، ن ور و تهویه، آب شب مصرفی، دفع فاضلاب، دفع زباله، سرویسهای بهداشتی و … مسکن مسلولین شهر زاهدان. روش تحقیق: این مطالعه توصیفی و مقطعی در سال ۱۳۸۲ در شهر زاهدان انجام گرفت در این مطالعه با استفاده از روش سرشماری منازل مسکونی کلیه بیماران سل ریوی اسمیر مثبت به تعداد ۱۵۰ منزل مورد مطالعه قرار گرفتند. برای انجام این کار پس از هماهنگی با مرکز بهداشت راهدا و اخذ آدرس منازل مسلولین به منازل مربوطه مراجعه و در مورد وضعیت بهداشت محیط مسکن آنان با استفاده از مشاهده و اندازه گیری، پرسشنامه مربوطه تکمیل گردید و سپس با استفاده از نرم افزار SPSS اطلاعات جمع آوری شد و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتیجه و بحث: نتایج نشان داد که منازل مسلولین از نظر نوع ساختمان ۲۴/۷% خشتی گلی و میانگین تراکم نفر در اتاق ۲/۳۴+۳/۳۸، ۵۴/۷% فاقد پنجره و ۹۲/۷% اتاقهای مسکونی فاقد نور و تهویه بودند. همچنین ۱۲/۷% کف، ۲۵/۳% دیوار، ۳۴/۷% سقف اتاقها و ۷/۹۳% وسایل گرم کننده، ۶۰% آب مصرفی، ۴۴/۷% دفع فاضلاب و ۸۵/۳% جمع آوری زباله منزل و ۶۲% نحوه دفع زباله از منزل غیر بهداشتی بودند. علاوه بر آن ۵۷/۳% منازل مسلولین فاقد آشپزخانه، ۴۴% فاقد حمام، ۳٫۱% فاقد توالت و فقط در دو مورد ۱/۳% حیوانات اهلی در جایگاه مجزا نگهداری می شدند. نتیجه اینکه وضعیت مسکن افراد مسلول در مقایسه با استاندارهای موجود از نظر بهداشتی بسیار نامطلوب بوده و برنامه های آموزی جهت مطلع ساختن افراد از مزایای زندگی در مساکن بهداشتی در پیشگیری از ابتلا به سل را می طلبد. همچنن توجه دست اندرکاران تأمین مسکن و سازمانهای تأمین اجتماعی برای کمک به بهبود مسکن افراد کم درآمد در جهت بهداشتی کردن آنها باید جلب گردد.