سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: یازدهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

عطااله رخش خورشید – مربی عضو هیئت علمی دانشکده بهداشت و عضو مرکز تحقیقات ارتقا سلامت دانش
ادریس بذر افشان – استادیار عضو هیئت علمی دانشکده بهداشت و عضو مرکز تحقیقات ارتقا سلامت
حسین کمانی – مربی عضو هیئت علمی دانشکده بهداشت و عضو مرکز تحقیقات ارتقا سلامت دانش
فردوس کرد مصطفی پور – استادیار عضو هیئت علمی دانشکده بهداشت و عضو مرکز تحقیقات ارتقا سلامت

چکیده:

وضعیت مسکن در ابتلای شخص به بیماریها موثر است. خانه تاریک ، مرطوب و غیر بهداشتی زمینه رابرای ابتلای ساکنین آن به بیماری سل آماده میسازد. نظر به نقش مسکن در بر قراری شرایط برای انتقال بیماری سل ، این مطالعه به منظور بررسی وضعیت بهداشت مسکن مسلولین شهرستان زابل در سال ۱۳۸۴ طراحی شد. در این مطالعه مقطعی از نوع توصیفی ، اطلاعات مربوط به وضعیت مسکن کلیه بیماران ریوی اسمیر مثبت شهرستان زابل به تعداد ۱۳۸ مورد به طریق سرشماری و با تکمیل پرسشنامه به صورت مشاهده و اندازه گیری جمع آوری گردید. نتایج نشان داد که منازل مسلولین از نظر نوع ساختمان ۴۷/۸% خشتی گلی، میانگین تراکم نفر در اتاق ۰/۹۹ + ۲/۱۴ ، ۴۷/۱% فاقد پنجره و ۸۵/۵% اتاقهای مسکونی فاقد نور و تهویه بودند. همچنین ۴۷/۱% کف ، ۵۴/۳% دیوار ، ۵۷/۲ % سقف اتاقها ،۸۹/۹% وسایل گرم کننده ،۶۵/۹% دفع فاضلاب ، ۷۱/۷% جمع آوری زباله منزل و ۷۳/۹% نحوه دفع زباله از منزل غیر بهداشتی بودند. علاوه بر آن ۷۱% منازل مسلولین فاقد آشپزخانه ۳۹/۹% فاقد حمام ، ۲/۲% فاقد توالت و ۳۱/۲% حیوانات اهلی را د رجای غیر مجاز نگهداری می کردند. نتیجه این که وضعیت مسکن افراد مسلول در مقایسه با استانداردهای موجود از نظر بهداشتی بسیار نامطلوب بوده و برنامه های آموزشیجهت آگاه ساختن افراد از مزایای زندگی در مساکن بهداشتی در پیشگیری از ابتلا به بیماری سل را می طلبد. همچنین توجه دست اندر کاران تامین اجتماعی برای کمک به بهبود مسکن افراد کم درآمد در جهت بهداشتی کردن آنها باید جلب گردد.