سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: سیزدهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

مریم جوادیان کوتنایی – کارشناس ارشد دانشگاه علوم پزشکی مازندران
ذبیح الله یوسفی – دانشیار دانشگاه علوم پزشکی مازندران
سارا اسد پور – کارشناس ارشد فیزیولوژی دانشگاه تهران
سوزان اسد پور – دانشجوی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مازندران

چکیده:

بحث ایمنی مدارس کشور یکی از اصلی ترین مسائل مبتلا به آموزش و پرورش است که موجب پدید آمدن معظلات گوناگون شده است. کلاسهای فرسوده و سقفهای نامطمئن ، تاسیسات برقی غیر استاندارد ، اصلاحات اشنایی است که هر گاه مباحث آموزشی به بخش استانداردهای فضاهای آموزشی میرسد تکرار می شود هدف از این مطالعه تعیین وضعیت ایمنی مدارس ابتدائی استان مازندران و مقایسه با استانداردها می باشد . روش : مطالعه حاظر یک طرح توصیفی است که در ۱۰۶۶ مدرسه ابتدایی شهری و روستایی در استان مازندران در سال تحصیلی ۸۸-۸۷ صورت پذیرفت . نمونه گیری به روش تصادفی انجام شد و این جمع آوری اطلاعات از چک لیست محقق ساخته با ۱۰۰ سئوال استفاده شد که اعتبار آن ( ۹۲% = ∂ ) بدست آمد. اطلاعات با استفاده از دئ روش آمار توصیفی و استنباطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها : تنها ۲۵% از مدارس موقعیت مکانی استاندارد داشته و ۵۰٫۳% وضعیت تاسیسات برقی مدارس استاندارد بوده (۴۹/۶%) وضعیت لوله کشی گاز ، بخاری و وضعیت شوفاژ مدرسه ۴۵% مطلوب برآورد می شود ۵۵% از مدارس استان وضعیت امکانات اطفاء حریق شان و ۹۷% از مدارس استان وضعیت جعبه کمکهای اولیه شان مطابق با استانداردهای بهداشت محیط داشته اند. نتیجه گیری : وضعیت ایمنی مدارس استان مازندزان در بعضی موارد ( موقعیت مکانی و ….) با استاندارد فاصله زیادی دارد که رد نظر گرفتن بودجه مشخص و تعریف شده از سوی سازمان آموزش و پرورش جهت افزایش رعایت کلیه قوانین ایمنی و بازسازی مدارس قدیمی و نیز ساخت مدارس استاندارد از ضروریات می باشد.