سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی مباحث نوین در کشاورزی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

ساناز افشاری بهبهانی زاده – دانشجوی دکتری زراعت- فیزیولوژی گیاهان زراعی، پردیس ابوریحان، دانشگاه
غلامعلی اکبری – استادیار پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران
حمید ایران نژاد – استاد پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران
ابراهیم فرخی – مربی پژوهشی بخش تحققیات دانه های روغنی موسسه اصلاح و تهیه نهال و بذر ک

چکیده:

به منظور بررسی اثر تغییر اندازه منبع و مخزن بر صفات فنولوژیکی و ارتباط آن با عملکرد هیبریدهای آفتابگردان آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در سال ۱۳۸۷ در مزرعه پژوهشی پردیس ابوریحان دانشگاه تهران به اجرا درآمد. هیبریدهای آذرگل و هیبرید جدید ایرانی SHF81-90 به عنوان فاکتور اصلی و تغییر اندازه منبع و مخزن شامل حذف ۱/۲ بر گهای پایین ساقه، حذف ۱/۲ بر گهای بالای ساقه، حذف ۱/۲ دانه های طبق، حذف ۱/۴ دانه های طبق و تیمار شاهد (بدون حذف برگ و دانه ) فاکتور فرعی را تشکیل دادند . نتایج نشان داد که اثر هیبرید و تیمارهای منبع و مخزن بر طول دوره زایشی، طول دوره پر شدن دانه، طول دوره رشد، عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیک در متر مربع و شاخص برداشت، در سطح احتمال یک درصد معنی دار شد. اثر متقابل هیبرید در تیمار منبع و مخزن فقط عملکرد بیولوژیک در متر مربع را در سطح احتمال یک درصد تحت تأثیر قرار داد . بالاترین عملکرد دانه از هیبرید SHF81-90 در تیمار شاهد به میزان ۶۵۶/۹۳ گرم در متر مربع به دست آمد . همچنین همبستگی مثبت و معنی داری بین عملکرد دانه در متر مربع با طول دوره پر شدن دانه (r=+0/563)، طول دوره رشد (r=+0/574) ، عملکرد بیولوژیک در متر مربع (r=+0/932) و شاخص برداشت (r=+0/973) در شرایط اعمال تیمارهای حذف منبع و مخزن مشاهده شد . وزن صد دانه با دوره فعال پر شدن دانه بیشترین همبستگی مثبت و معنی داری (r=+0/814) را داشت. با حذف منابع فعال فیزیولوژیکی، به د لیل کاهش تولید مواد فتوسنتزی، طول مدت مراحل فنولوژیک کاهش یافت و در نتیجه عملکرد نیز کاهش چشمگیری نشان داد.