سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی مباحث نوین در کشاورزی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

مهدی مهرپویان – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد ، ، ایران
پرستو اصانلو – دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ،
رحیم علیمحمدی – هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ، ، ایران

چکیده:

آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار در سال ۱۳۸۸ در دانشگاه آزاد اسلامی واحد میانه به منظور بررسی تأثیرتلقیح مواد بیولوژیک ازتو باکتر و نیتروکسین در مقایسه با کود اوره به روی دو رقم سینگل کراس ۳۰۱ و ۳۷۰ در سه تکرار انجام شد. برای کرت های آزمایشی کودی حدود ۳۰۰ کیلوگرم اوره در سه مرحله شامل مرحله کاشت، ۶ برگی و تاسل دهی استفاده شد و ۱۰۰ کیلوگرم کود سوپرفسفات تریپل و ۵۰ کیلوگرم در هکتار کود سولفات پتاسیم برای تمام کرت ها اضافه شد. همچنین به مقدار ۲۰ کیلوگرم در هکتار نیتروژن خالص نیز به کرت های مایع تلقیح اضافه شد. تأثیر فاکتور ت ق لیح بر عملکرد دانه ذرت، تعداد ردیف دانه روی بلال، تعداد دانه روی ردیف، وزن صد دانه، طول بلال، تعداد برگ، نیتروژن اندام های هوایی، درصد نیتروژن دانه، عملکرد بیولوژیک و پروتئین دانه معنی دار گردید و تأثیر رقم نیز بر صفاتی چون عملکرد دانه، وزن صد دانه، طول بلال و نیتروژن اندام هوائی معنی دار شد اما تاثیر اثرات متقابل این دو فاکتور مورد بررسی بر هیچ یک از صفات مورد ارزیابی معنی دار نگردیده است. تیمار ازتوباکتر با عملکرد دانه ۷۳۰۰ کیلوگرم در هکتار، با تیمار N150 در بالاترین کلاس آماری قرار گرفت و کمترین مقدار مربوط به تیمار شاهد ( ۴۶۹۰ کیلوگرم )بود، و نیتروکسین نیز با عملکرد حدود ۵۵۹۸ کیلوگرم در سطحی بالا تر از شاهد قرار گرفت. در مجموع کاربرد کودهای بیولوژیک حاوی باکتری های افزاینده رشد (PGPR) برتری نسبی نسبت به شاهد نشان داد و در بعضی صفات نیز همتراز با مصرف N150 بود.