سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: همایش بین المللی دین در آیینه هنر

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

مرضیه علی پور – دانشجوی کارشناسی ارشد پژوهش هنر

چکیده:

هنر فضیلت عقلانی است و بدین دلیل منشا انسانیت انسان می دانست « انسان کامل » است . فرهنگ عتیق بشری ، هنر را . بنابراین هنر دینی اصیل و حقیقی ، لسان سکوت و مکاشفه شاهد غیبی است ، زیرا حقیقتی که هیچ گاه خلق نشده است را به تصویر می کشد . پیامبراکرم (ص) هنرحقیقی راعین حکمت می داند . حکمت معنوی ( که مظهر وحی الهی ، احادیث قدسی و سنت نبوی و ولوی است و از کلام الهی نشات می گیرد) در زیباترین صورت که صورت هنری است تجلی می یابد . این پژوهش که بر اساس مطالعه کتابخانه ای تنظیم شده است ، ابتدا به اجمال به تعریف هنر به لحاظ معنایی وکاربردی آن پرداخته است و سپس مبانی حکمی هنر ، ویژگی های هنردینی و هنر اسلامی را بررسی نموده است تا براین اساس هنر اسلامی را ازمنظر هنردینی بررسی نماید. درتفکراسلامی است ، زیرا زیبایی از « وجه الله » هنرحقیقی در مقام ابداع خداوند نشات می گیرد و هنرمند بایستی آفتاب وجود خود را بر زیبایی بیافکند تا آن را عیان نماید . پویایی هنراسلامی به نسبت حضور باطنی(بی واسطه ) هنرمندان مسلمان با ساحت قدس وباطن نبوی و ولوی بر می گردد .