سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی بوم های بیابانی، گردشگری و هنرهای محیطی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

سولماز قهرمانی – کارشناسی ارشد اقلیم شناسی دربرنامه ریزی محیطی
هورخش احمدنیا – کارشناسان ارشد معماری
حجت ابراهیم اده –

چکیده:

کویر انتهای زمین است پایان سرزمین حیات درکویر گویی به مرز عالم دیگر نزدیکیم و از آن است که ماورا الطبیعه را که همواره فلاسفه از آن سخن گفته اند و مذهب بدان می خواند درکویر به چشم م یتوان دید می توان احساس کرد دربررسی مبانی نظری حاکم برشکل گیری معماری و شهرسازی درطی هزاران سال درمناطق کویری ایران شاهد این هستیم که معماران ایرانی با درک صحیح از بیابان درارایه برنامه مدیریتی زیستی دست به اختراعاتی زده اند که این اختراعات و ابداعات معماری و شهرسازی این مناطق را به یک سبک تبدیل کرده است این معماران حداعلایی ازشناخت محیط شناخت نیازهای انسان توجه به ارزشهای معنوی هویت استقلال خودکفایی مقیاس انسانی و نحوه تلفیق طبیعت و معماری را درطول هزاران سال به دوش کشیده اند دراین مقاله سعی بران شده تا پس از بررسی وگردآوری اصول و مبانی نظری معماری و شهرسازی حاکم برمناطق بیابانی و اصولی را جهت طراحی معماری و شهرسازی پایدار این مناطق ارایه نماییم تا نقشی هرچند کوچک درتوسعه پایدار مناطق بیابانی ایران عزیزمان برداشته باشیم