سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: سومین کنگره علوم ترویج و آموزش کشاورزی

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

هادی ربیعی –
هیمن نادر –
حسن احمدی –

چکیده:

امروزه راهکار خصوصی سازی ترویج کشاورزی، به عنوان نمادی مکمل برای ترویج دولتی جایگاه قابل قبولی پیدا کرده است. به گونه ای که ، در طی دهه گذشته، بسیاری از کشور ها، مراتبی از آن را به طور موفق تجربه نموده اند . کشور ایران نیز، اواخر دهه ۱۳۶۰ ، با آغاز اجرای نخستین برنامه عمرانی بعد از انقلاب خود، در بستر تحولات خصوصی سازی قرار گرفته است.هدف مطالعه حاضر، بررسی نگرش کشاورزان شهرستان طبس نسبت به خصوصی سازی خدمات ترویج و عوامل موثر بر این نگرش می باشد . این تحقیق پیمایشی ، از نوع پژوهش توصیفی – همبستگی می باشد و جامعه آماری آن شامل کلیه کشاورزان شهرستان، به تعداد ۴۷۲۶ نفر بود، که تحت پوشش برنامه های ترویج کشاورزی قرار گرف ته بودند . همچنین حجم نمونه به میزان ۲۰۰ نفر تعیین، و جهت گردآوری داده ها از پرسشنامه استفاده شد . جهت تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار ۱۶SPSS صورت گرفت. نتایج مطالعه نشان می دهد که، در شهرستان طبس ، رابطه مثبت و معنی داری، بین متغیر نگرش نسبت به خصوصی سازی به عنوان متغیر وابسته و متغیرهای مستقل سطح تحصیلات، میزان اراضی ، عملکرد محصولات کشاورزی ، میزان درآمد حاصل از کشاورزی و میزان مشارکت در فعالیت های ترویجی وجود دارد . همچنین، بین جمعیت روستا و نگرش کشاورز نسبت به خصوصی سازی ترویج رابطه مثبت ومعنی داری موجود می باشد