سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: همایش بین المللی خلیج فارس

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

سهیلا امیدی – کارشناس ارشد شیمی فیزیک پژوهشکده میگوی کشور (بوشهر)
محسن نوری نژاد – دانشجوی دوره دکتری تخصصی بیولوژی دریا و عضو هیات علمی پژوهشکده میگوی ک

چکیده:

بررسی نوسانات شوری در خلیج فارس و بخصوص آبهای استان بوشهر بر اساس نتایج ثبت شده ۱۰ ساله،گویای آن است که تغییرات میزان شوری در منطقه دارای روندی ثابت می باشد . میانگین این عامل در طول سال۳۹/۱۲ گرم بر لیتر بوده، در تابستان به حداقل۳۸/۶۸گرم بر لیتر کاهش یافته و در زمس تان به حداکثر۳۹/۳۴ گرم بر لیتر افزایش می یابد.مقایسه نوسانات میانگین ۱۰ ساله شوری با میانگین تغییرات عوامل مختلف محیطی از جمله تبخیر و بادهای مختلف در استان های ساحلی خوزستان تا سیستان و بلوچستان گویای آن است که بیشترین میزان همبستگی نوسانات شوری در خلیج فارس با بادهای منطقه چابهار می باشد بطوریکه این همبستگی با بادهای جنوب غرب، جنوب شرق و شرق منطقه چابهار به ترتیب SE r=-0.86, α= و ( ۰ (SW r= 0.64, α=۰٫۰۲ و E r=- , 0.8 α=۰) محاسبه گردید این مقادیر همبستگی به ترتیب از چابهار به سمت خوزستان کاهش می یابد با توجه به نتایج فوق به نظر می رسد که نوسانات بادهای موجود در منطقه اقیانوس هند و دریای عمان برنوسانات شوری در خلیج فارس از طریق هدایت آب از تنگه هرمز به سمت خلیج فارس موثر می باشد