سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی دوچرخه شهری

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

خشایار کاشانی جو – عضو هیات علمی گروه معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهر قدس، دکتری شهر
سزار دارابی – کارشناس ارشد معاونت شهرسازی و معماری شهرداری تهران، کارشناسی ارشد بر

چکیده:

پیاده روی و دوچرخه سواری بعنوان گونه های حمل و نقل غیر موتوری، دارای مزایای متعدد اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی هستند و بر این اساس، توجه ویژه ای در سالیان اخیر به آنها شده است. از سویی دیگر، امروزه به شدت بر توسعه پایدار در ابعاد مختلف تاکید گردیده و گسترش شیوه های حمل و نقل پایدار بر اساس همین رویکرد مورد توجه قرار گرفته است. از همین رو، هدف این پژوهش بررسی نقش و چگونگی ارتباط میان پیاده روی و دوچرخه سواری با حمل و نقل پایدار شهری می باشد که با توجه به رشد شتابان شهر نشینی و مراحل گذار به توسعه یافتگی از اهمیت بسزایی در کشورمان برخوردار است. در نگارش این مقاله، مهمترین منابع مرتبط با ویژگی های پیاده روی و دوچرخه سواری به صورت روش اسنادی مورد بررسی قرار گرفته و پس از تبیین مفهوم حمل و نقل پایدار و شاخصهای آن، با استفاده از نظرات کارشناسان حمل و نقل شهر تهران، گونه های مختلف حمل و نقل شهری نسبت به هر معیار و نیز با یکدیگر مقایسه و بر مبنای روش AHP تحلیل گردیده اند. نتایج این مطالعه نشان می دهند که پیاده روی و دوچرخه سواری پایدارترین شیوه های حمل و نقل درون شهری هستند.