سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

شاهین احمدیان – کارشناس ارشد روانشناسی عمومی
خلیل فلاح –
سجاد گنجه ای –

چکیده:

حوادث و بلایا از واقعیت های اجتناب ناپذیر زندگی می باشند. لذا سبک زندگی انسان امروزی و نحوه برخورد افراد با طبیعت و نوع نگرش به بلایا و حوادث از مهمترین عوامل تاثیر گذار بر شدت استرس تجربه شده در خلال یک بحران می باشد. انسان امروزی به دلیل زندگی در فضاهای تصنعی، دوری معنی داری را از طبیعت و محیط های طبیعی تجربه می کند. این دوری نه تنها به لحاظ فیزیکی و فاصله ای، بلکه به لحاظ روانی و ذهنی نیز تجربه می گردد. از سویی دیگر در امر مدیریت بحران پرداختن به مسائل مذکور و ارائه برنامه هایی جهت هدایت اقشار مختلف اجتماعی و انسانی در راستای قرابت و نزدیکی با طبیعت و برخورد مناسب با پتانسیل های زیست محیطی از جمله مداخلات موثری در جهت فهم منبع استرس های ناشی از بلایای طبیعی و در نتیجه نحوه برخورد و مقابله افراد در زمان وقوع بحران می باشد. پرداختن به پتانسیل های زیست محیطی در مدیریت بحران نه تنها در پیشگیری از بروز پیامدهای روانشناختی ناشی از بلایا و سوانح موثر است، بلکه در پیشگیری از بروز بحرانهای انسانی و اجتماعی نیز نقش موثری دارد. تشکیل گروههای خودیاری و استفاده از مشارکت مردم در امر حفاظت از این پتانسیل ها و آموزش و فرهنگ سازی رفتار مناسب با آنها، از موثرترین مداخلات در راستای مدیریت گروههای مردمی در راستای ارتقای زندگی کیفی می باشد. لذا با توجه به اهمیت موضوع در این مقاله به بررسی نقش پتانسیل های زیست محیطی در کاهش اثرات و پیامدهای روانشناختی ناشی از بلایا و سوانح پرداخته شده است.