سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

پریسا جبارنژاد – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی شیمی، مرکز تحقیقات راکتور و کاتالیست، د
محمد حقیقی – استادیار مهندسی شیمی، مرکز تحقیقات راکتور و کاتالیست، دانشکده مهندس

چکیده:

آگاهی از آلودگی شدید محیط زیست توسط وسایل نقلیه از جمله اتومبیل ها، مسئولیت کنترل آلودگی را به سمت پالایشگاه ها سوق می دهد. از آنجایی که ترکیبات گوگرددار از مهمترین آلاینده های مواد نفتی هستند، حذف این ترکیبات از اهداف مهم پالایش به شمار می رود. گوگردزدایی معمول توسط فرایند هیدرودی سولفوریزاسیون (HDS) با کاتالیست های نیکل-مولیبدن و کبالت- مولیبدن روی پایه آلومینا انجام می گیرد. اما برای رسیدن به مقدار مجاز گوگرد با توجه به استاندارد های جهانی زیست محیطی، فعالیت این کاتالیستها باید به چهار یا پنج برابر میزان کنونی آن برسد. با توجه به عوامل موثر بر عملکرد کاتالیست های هیدرودی سولفوریزاسیون راه کارهای مختلفی برای بهبود فعالیت و انتخاب پذیری این کاتالیست ها وجود دارد، از میان این راهکارها تغییر در ترکیب پایه کاتالیست اهمیت ویژه ای دارد، چرا که ماهیت و خصوصیات پایه نقش بسیار مهمی در فعالیت کاتالیستی بازی می کند. برای بهبود عملکرد کاتالیست های HDS از مواد مختلفی به عنوان پایه کاتالیست استفاده شده که از مهم ترین آنها می توان به ترکیب اکسیدهای فلزی و مواد مزوپروس اشاره کرد. در این مقاله عملکرد کاتالیست های مولیبدن در جهت بهبود فرایند گوگردزدایی، روی پایه های کاتالیستی مختلف مورد بررسی قرار گرفته و نقش پایه در پراکندگی ترکیبات فعال و اصلاح عملکرد کاتالیست ها به واسطه بهبود برهمکنش پایه- فلز فعال مورد بحث قرار می گیرد