سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی سازه، راه، معماری

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

سامان اسدی – کارشناس ارشد سازه
مهدی مهدوی عادلی – دکتری سازه
سینا معتکف ماسوله – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت ساخت

چکیده:

مدیریت بحران به مجموعه اقدامهایی اطلاق می گردد که قبل از وقوع درحین وقوع و بعد از وقوع سانحه جهت کاهش هرچه بیشتر آثار و عوارض آن انجام می گیرد این اقدامات به نوع حادثه طبیعی و نیز محیطی که اینگونه بلایا درآنجا رخ میدهد متفاوت است یکی از نواحی که درصورت وقوع بلایا آسیب های جدی را متحمل می شود نواحی شهری استکه این موضوع ضرورت اجرای برنامه های مدیریت بحران را روشن می سازد درمناطق شهری اثرات زیانبار دراثر وقوع سوانح طبیعی شامل تلفیقی از ویرانی های کالبدی و اختلال عملکرد عناصر شهری است انهدام سازه ها و ساختمان های مسکونی شبکه راه ها و دسترسی ها مثل پل ها و جاده های ارتباطی تاسیسات اساسی مثل مخازن آب نیروگاه ها خطوط ارتباطی تلفن برق لوله کشی آب و گاز و .. از آن جمله است غیر از آسیب های مذکور حوادث انسانی نیز به عنوان یکی دیگر از ابعاد بحران مطرح است که این ضرورت یک مدیریت بهینه بحران درمراحل پیش آغاز حین و پس از بحران را می طلبد که این مهم هدف اصلی درتحقیق حاضر می باشد.