سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش بین المللی دانش سنتی مدیریت منابع آب

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

محمدرضا بهادری – کارشناس ارشد پایگاه میراث جهانی سازه های آبی تاریخی شوشتر – مدرس دانش

چکیده:

نام شوشتر همواره به عنوان شهری با جاذبه های فراوان تاریخی، معماری، طبیعی، مذهبی و… عجین و همراه است. اما آنچه بیش ازهمه اهمیت دارد مجموعه ی بناهای وابسته به هم تحت عنوان نظام آبی تاریخی شوشتر است که به جرأت می توان گفت کاملترین مجموعه ی به هم پیوسته ومرتبط از بناهای آبی در یک منطقه می باشد که هریک مکمل وتاثیر گذار بردیگریست. هدف اصلی ایجاد این مجموعه آبی تاریخی، آمایش سرزمین است که براساس شناخت دقیق از سرزمین واقلیم منطقه، موجب بوجود آمدن زیستگاهی شده که سده ها و هزاره ها را دوام آورده است. مردمان ساکن دراین سرزمین توانسته اند با استفاده از آب و انرژی همیشگی آن مکان مناسبی برای زیستن، کار و متناسب با آن و آیین های مذهبی خویش را یکجا برآورده سازند. نهر داریون یکی از شاخص ترین سازه های هیدرولیکی شناخته شده در این مجموعه بی نظیر است. این نهر وظیفه آب رسانی به زمین های زراعی دشت میاناب شوشتر را بوسیله ۸ سر دهانه آبگیر بر عهده داشته است. تفکر کانالهای باز دارنده و محافظت در مسیر جریان داریون خطر تخریب مزارع کشاورزی و تاسیسات نهر را کاهش می داده است. علاوه بر این وظیفه اصلی،داریون بصورت یک مانع غیر قابل نفوذ و خندق مانند برای ورود به شهر در کنارحصار شهر محسوب می شده است. همچنین تأمین آب مورد نیاز ساکنین قلعه سلاسل در هنگام جنگ و صلح نیز از دیگر وظایف این نهر است. در این مقاله سعی بر آن است تا به بررسی نقش و اهمیت نهر تاریخی داریون در منظومه سازه های آبی تاریخی شوشتر پرداخته و جایگاه عملکردی این سازه مهم در این مجموعه ارزشمند تبیین شود