سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: ششمین همایش ملی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

مهرداد کریمی – استادیار گروه زمین شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز
زینب انصاری – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز (مسئول مکاتبات
محمدرضا اسمعیل بیگ – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز

چکیده:

دشت شیراز در منطقه کوهستانی جنوب ایران واقع شده و بخشی از پهنه چین خورده رانده زاگرس است که در بررسی های اخیر شامل نوار بینابینی یا بمو و نوار تغییرات گذرا موسوم به سبزپوشان می باشد. قدیمی ترین سنگ های این ناحیه از ایران منسوب به ائوسن (بختیاری) و جوانترین (جهرم) آن سن پلئیستوسن را دارند.به منظور تعیین ژئوشیمی، نمونه هایی از سازندها و خاک منطقه برداشت و مورد آنالیز قرار گرفت. این سنجش نشان داد که برخی سازندها نظیر سازندهای آغاجاری و بختیاری دارای کمترین تمرکز عناصر مورد بررسی می باشند ولی در مقابل برخی دیگر مانند سازندهای آسماری و رازک دارای بیشترین تمرکز عناصر می باشند.بطور کلی میانگین عناصر مورد نظر به جز آرسنیک درون سنگ های منطقه نسبت به کلارک تهی شدگی نشان می دهند، در حالی که در مورد خاک های مرتبط با سازندهای منطقه وضع بگونه ای متفاوت است. بررسی های انجام شده نشان می دهد که به جز عناصر کبالت و مس دیگر عناصر مورد مطالعه دارای غنی شدگی نسبت به کلارک می باشند.