سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

سونا کبریایی زاده – کارشناس محیط زیست
فرهاد نژادکورکی – عضو هیئت علمی دانشگاه یزد(گروه محیط زیست

چکیده:

شهر اصفهان یکی از شهرهای مهم صنعتی کشور می باشد که از آلودگی هوا رنج می برد به شکلی در پاییز ۱۳۸۹ یکی از شهرهای در معرض خطر گزارش شد. صنعت و حمل و نقل شهری از مهمترین عوامل آلودگی هوای این شهر می باشد. در بخش حمل و نقل رشد حجم وسایل نقلیه از گسترش شبکه راههای مورد نیاز پیشی گرفته است . در این تحقیق با استفاده از چهار ایستگاه سنجش آلودگی هوا در شهر اصفهان غلظت متوسط سالانه هر یک از آلاینده های ، ازن ، اکسیدهای نیتروژن ،ذرات معلق، منوکسید کربن با وضعیت هواشناسی و ترافیک شهری بررسی شد. نتایج این بررسی نشان داد که هرچه ترافیک در یک منطقه بیشتر باشد آن منطقه دچار الودگی هوای بیشتری است همچنین بیشترین میزان آلودگی هوا در شهر اصفهان به ترتیب مربوط به خیابان جی از میدان احمد آباد، خیابان هشت بهشت شرقی از پل بزرگمهر ،خیابان دانشگاه از میدان آزادی وخیابان پروین از میدان لاله است که بیشترین ترافیک وسایل نقلیه را داراست وتغیرات آلاینده ها با نیز با مقدار دما رابطه همبستگی بیشتری نسبت به پارامتر بارش و سرعت باد دارد.همچنین در بین آلاینده ها بیشترین غلظت مربوط به اکسیدهای نیتروژن و کمترین غلظت مربوط به منو کسید کربن است. که این دو الاینده عمدتا بر اثر احتراق سوخت وسایل نقلیه موتوری بوجود می آیند