سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: همایش ملی شهرهای مرزی و امنیت، چالشها و رهیافتها

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

هادی ویسی – استادیار جغرافیای سیاسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

چکیده:

از دیرباز شهرها، مهمترین سکونتگاههای انسانی بودهاند. در گذشته نقش عوامل محیطی در مکانگزینی شهرها پررنگتر بوده است؛ اما امروزه ضمن حفظ جایگاه عوامل طبیعی، متغیرهای سیاسی نقش بارزی در این زمینه ایفا میکنند. مسئله تحقیق این است که نحوه آمایش فضایی شهرهای ایران چگونه است؟ آرایش مکانی فضایی شهرهای ایران متأثر از چه عواملی است؟ چرا هیچ کلانشهر مهمی در مناطق مرزی ایران شکل نگرفته است؟ این پژوهش به شیوه رویکرد تاریخی، توصیفی و تحلیل منطقی به دنبال پاسخگویی به این سوالها است. نتایج تحقیق نشان می دهد که نظام سیاسی تمرکزگرای تک ساخت ایران مهمترین عامل در شکل گیری نظام قطبی شده شهری ایران و پیامد آن الگوی مرکز پیرامون در ساختار فضایی شهرهای ایران شده است. به گونه ای که پایتخت، بخش هسته و شهرهای مرزی و حاشیه ای، جزء بخش پیرامون است