سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی آموزش در ایران ۱۴۰۴

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

بهزاد شوقی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساوه
رضا شفیع زاده – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساوه

چکیده:

تامل در وضعیت اقتصادی و روند مراحل توسعه کشورهای پیشرفته و در حال توسعه که به موضوع کارآفرینی توجه نموده اند، نشانگر آن است که این کشورها توانسته اند به پیشرفت های چشمگیری در زمینه های مختلف اقتصادی و اجتماعی دست یابند و یا حداقل بحران های پیش آمده را به سلامت پشت سر گذاشته و بحران هایی که وقوع انها را در آینده پیش بینی می کردند را مهار نمایند.این شکورها به سه دلیل مهم ایجاد و توسعه تکنولوژی ، تولید ثروت در جامعه و ایجاد اشتغال برای موضوع کار آفرینی اهمیت قائل شده و به آن پرداخته اند.امروزه یکی از چالش های پیش روی جوامع مختلف ، دانش آموختگان فاقد توانایی فردی و مهارت های لازم برای راه اندازی کسب و کار مناسب است.این امر ، آماده سازی فارغ التحصیلان دانشگاهی را به وسیله توسعه فرهنگ کار آفرینی در آنان مسلم می سازد.از این رو مراکز آموزش عالی و دانشگاه ها می بایست با ارائه برنامه های مناسب برای تربیت نیروهای متخصص و کار آفرین در توسعه کار آفرینی و گسترش فعالیت های نوآورانه اجتماعی و اقتصادی ، پرورش و آماده ساختن نیروی انسانی کار آمد ، شایسته و ماهر به منظور پاسخگویی به نیازهای واقع جامعه در زمینه های گوناگون نقش اساسی ایفا نمایند.مقاله حاضر که به روش مروری – تحلیلی انجام شده است به بررسی نقش نظام آموزش عالی در توسعه کار آفرینی می پردازد . مطابق بررسی به نظر می رسد ، آموزش عالی برای پروش افراد کار آفرین نیازمند ارائه آموزش در زمینه دانش کاربردی ، مهارت های کسب و کار و توانایی کار آفرینانه (کار آفرینی ، خلاقیت و نوآوری) می باشد و مراکز آموزش عالی و دانشگاه ها با استفاده از بسترسازی فرهنگی ، انجام تحقیقات علمی ، برگزاری دوره های آموزشی و نیز ایجاد مراکز حمایت از کارآفرینی می توانند در توسعه کار آفرینی موثر باشند.