سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: نخستین همایش ملی حقوق محیط زیست و منابع طبیعی زاگرس

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

مرضیه رسولی – دانشجوی ارشد آبخیزداری،دانشگاه لرستان
ناصر طهماسبی پور – استادیار گروه آبخیزداری، دانشگاه لرستان

چکیده:

یکی از مباحث عمده اجتماعی، مشارکت مردم و میزان آن در فعالیت های مختلف عمرانی و توسعه ای می باشد، زیرا زمانی یک پروژه عمرانی می تواند زیربنای توسعه یک منطقه واقع شود که علاوه بر پذیرش مردم، مشارکت آنان را نیز به همراه داشته باشد، چرا که هدف از اجرای هر نوع پروژه عمرانی و توسعه ای، مردم و به بیان دیگر بهره برداران هستند. مفهوم مشارکت همانند توسعه دارای مفاهیمی بسیار گسترده و کلی است، که ماهیت آن از یک سو به شرایط اجتماعی و اقتصادی جامعه و از سوی دیگر به اهداف، برنامه ها و برداشت های مختلف بستگی دارد و جامع نگری و نگرش سیستمی لازمه رسیدن به مشارکت و توسعه پایدار است. ضرورت اعمال آبخیزدای و مدیریت آب و خاک در سطح وسیع و هزینه های بالای عملیات در این زمینه به ویژه نگهداری پروژه های اجرا شده دو ویژگی فعالیت آبخیزداری هستند. اگر تحقیقات علمی وپیشرفت های فن آوری به میدان عمل انتقال نیابد، هیچ سودی حاصل نخواهد شد به همین جهت نتایج تحقیقات کشاورزی در همه زمینه ها باید در عمل توسط اکثر مردم، خصوصاً مردم مناطق روستایی مورد استفاده قرار گیرد. دراین مقاله ضمن بررسی میزان مشارکت مردم در فعالیت ها ی آبخیزداری حوزه های آبخیز استان همدان راهکارهایی جهت افزایش مشارکت مردمی نیز بیان می شود. نتایج نشان می دهد که اگر در طرح ها به عوامل اجتماعی اقتصادی اهمیت بیشتری داده شود پروژه ها به اهداف مورد نظر خود – بیشتر نزدیک می شوند و بنابراین مردم بعنوان بهره برداران اصلی حوزه ها تلقی می شوند و نقش دولت در آبخیزداری مدرن و مشارکتی نقشی حاشیه ای و هدایتی است