سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: سمینار ملی کاربرد GIS در برنامه ریزی اقتصادی، اجتماعی و شهری

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

موسی عابدینی – استادیار گروه جغرافیای دانشگاه محقق اردبیلی
محمدعلی منتظری – دانشجوی کارشناسی ارشدجغرافیا و برنامه ریزی شهری
شهرام حسین پناهی – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری

چکیده:

وضعیت توپوگرافی و زمین شناسی محدوده مقر شهر در مکان گزینی،گسترش، توسعه فیزیکی و مورفولوژی آنها تأثیر بسزایی دارد. هدف اصلی این پژوهش حاضر، شناخت تنگناهای حاصل از توپوگرافی و تأثیر آن بر توسعه فیزیکی شهر سنندج می باشد. برای این منظور از نقشه های توپوگرافی، زمین شناسی، کاربری اراضی،منابع کتابخانه ای و تحقیقات میدانی بهره گرفته شده است. ابتدا محدوده شهر سنندج بر اساس مطالعات طرح جامع و نقشه های AUTO CAD مشخص گردید و سپس با عکس هوایی ۲۰۰۵ سنندج مطابقت داده شد سپس بر اساس آنها اقدام به تهیه نقشه کاربری اراضی، نقشه توپوگرافی، نقشه شیب، جهات شیب، زمین شناسی و جنس زمین وروند تحول کالبدی شهر سنندج در ادوار مختلف گردید. پس از مطالعات میدانی نتایج آن نشان داد که ارتفاعات داخلی شهر سنندج مانند ارتفاعات آبیدر و تپه های داخل شهر و رودخانه هایی مانند قشلاق وگریاشان تنگناهایی برای گسترش فیزیکی به وجود آورده اند و تعیین کننده جهت توسعه کالبدی شهر سنندج بوده اند. حدود ۲۹/۷۰ درصد از مساحت مقر شهر سنندج در محدوده کد ارتفاعی و میزان شیب مناسب و ۵۷ درصد از مساحت شهر در محدوده مناسب تا کمتر مناسب و ۱۴ درصد مساحت شهر در محدوده نامناسب و دارای مخاطرات محیطی زیاد استقرار یافته است.