سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی بوم های بیابانی، گردشگری و هنرهای محیطی

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

سیدقاسم کیانژادتجنکی – دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری

چکیده:

مخاطرات طبیعی همواره باعث از بین رفتن پوشش گیاهی کاهش سطح مراتع به هم خوردن چهره توپوگرافی منطقه مهاجرت گونه های جانوری و …درسطح منطقه توران شدهاست از انجا که این موارد از اهمیت خاصی درزمینه گردشگری منطقه برخوردارند دردرازمدت می تواند تاثیر منفی برجذب گردشگر داشته باشد لذا نوشتارحاضر به بررسی نقش دو عامل عمده مخاطرات طبیعی یعنی سیل و خشکسالی برتوسعه پایدارگردشگری محدوده حفاظت شده توران می پردازد جهت تبیین نقش دو عامل فوق برمحدوده مورد نظر ترکیبی از دو روش بنیادی و کاربردی استفاده شد تحقیق انجام شده نشان میدهد که منطقه توران قابلیت های گردشگری زیادی از لحاظ گونه های گیاهی و حیوانی دارد ودرمقابل برخی مخاطرات طبیعی که مهمترین انها خشکسالی و سیل می باشد آسیب پذیر است دراین راستا راه کارهای پرداختن به مدیریت واحد درمنطقه براساس تهیه طرح های مدیریت ارایه شد تا توسعه پایدار گردشگری درمنطقه محقق گردد.